Νίκη του Δημητρίου στην Κύπρο

   Αυτό ανάγκασε τον Αντίγονο να ανακαλέσει από την Ελλάδα το γιο του Δημήτριο. Αυτός έφθασε αμέσως στην Καρία και Κιλικία. Αφού συγκέντρωσε αρκετό στρατό, στις αρχές του 306 έπλευσε εναντίον της Κύπρου. Αποβιβάσθηκε στα βορειοανατολικά της νήσου και κυρίευσε την Ουρανία και την Καρπασία. Μετά στράφηκε προς την πρωτεύουσα Σαλαμίνα. Εδώ συνάντησε τον αδελφό του Πτολεμαίου Μενέλαο, τον κατατρόπωσε και τον έκλεισε μέσα στην πόλη, που την πολιόρκησε. Τότε του δόθηκε η ευκαιρία να επινοήσει και κατασκευάσει νέες και φοβερές πολιορκητικές μηχανές, εντεύθεν και το προσωνύμιο «Πολιορκητής». Κατασκεύασε λιθοβόλους, καταπέλτες (όργανα που εκτόξευαν βέλη, λόγχες κ.ά.), κριούς, χελώνες κτλ., προπάντων δε την ελέπολη (τεράστιο κατασκεύασμα, φερόμενο επί 4 σταθερών τροχών). Τα τείχη της πόλης ήταν αδύνατο ν’ αντέξουν στα χτυπήματα τέτοιων όπλων. Βλέποντας ο Μενέλαος ότι η πόλη θα κυριευόταν, επιχείρησε νυχτερινή επίθεση και κατέκαυσε τις περισσότερες από εκείνες τις μηχανές.

     Εντούτοις ο Δημήτριος δεν έλυσε την πολιορκία. Έσπευσε να βοηθήσει το Μενέλαο ο Πτολεμαίος. Έφθασε στο Κίτιο με ισχυρότατες δυνάμεις, πεζικού και ναυτικού. Ο Δημήτριος, όμως, δεν περίμενε. Άφησε μέρος των δυνάμεών του στην πολιορκία και αυτός με τις υπόλοιπες έσπευσε να προϋπαντήσει τον Πτολεμαίο. Υπολειπόταν κατά πολύ του αντιπάλου του σε δυνάμεις, όχι μόνο αριθμητικώς αλλά και ποιοτικώς. Ο Πτολεμαίος έσπευσε προς τη Σαλαμίνα, ενώ ο Δημήτριος ετοιμαζόταν να τον υποδεχτεί στο πέλαγος. Οι δύο δυνάμεις παρατάχθηκαν σε μάχη. Μεσολάβησαν οι τελετουργικές διαδικασίες. Μετά ο Δημήτριος πρώτος έδωσε το σύνθημα της επίθεσης υψώνοντας ασπίδα χρυσωμένη. Τον μιμήθηκε κι ο Πτολεμαίος. Οι αντίπαλοι όρμησαν εναντίον αλλήλων. Κορυφαίος πολεμιστής αναδεικνύεται ο Δημήτριος. Κι ο Πτολεμαίος τον μιμείται σε γενναιότητα. Κι ενώ στην πτέρυγά του σημειώνει λαμπρές επιτυχίες κι όλα δείχνουν πως πάει για θρίαμβο, ξαφνικά βλέπει την αριστερή του πλευρά και το κέντρο να έχουν συντριβεί από το Δημήτριο. Χάνοντας κάθε ελπίδα νίκης, τρέπεται σε φυγή για να περισώσει ό,τι μπορέσει. Ο Δημήτριος διατάζει τους στρατηγούς του Νέωνα και Βούριχο να τον καταδιώξουν. Ο ίδιος επέστρεψε στο λιμάνι της Σαλαμίνας. Οι απώλειες του Πτολεμαίου άγγιζαν τα όρια της συμφοράς. Ο Δημήτριος έχασε μόνο 20 πλοία.

   Ακόμη, η Σαλαμίνα κυριεύθηκε, ο Μενέλαος παραδόθηκε, όλες οι πόλεις της Κύπρου υποτάχθηκαν στο Δημήτριο, ο Πτολεμαίος αναχώρησε για την Αίγυπτο. Ο Δημήτριος έστειλε το Μιλήσιο Αριστόδημο στη Συρία για ν’ αναγγείλει στον πατέρα του το θρίαμβό του. Ο Αντίγονος αγωνιούσε. Τόσο που δεν ανέμενε τον Αριστόδημο, αλλά κατέβηκε μέχρι τα θυσιαστήρια της πόλης για να τον προϋπαντήσει και να μάθει τι είδους ειδήσεις τού φέρνει. Η αναγγελία του θριάμβου υπήρξε μεγαλοπρεπής και ο ενθουσιασμός που προκάλεσε η είδηση ασυγκράτητος. Μετά έστειλε στον τροπαιούχο γιο του συγχαρητήρια επιστολή και διάδημα, αποκαλώντας τον βασιλιά.

    Όλα έδειχναν ότι ο Αντίγονος πλησίασε στο σκοπό του: να γίνει μονοκράτορας. Την ίδια, όμως, στιγμή (306 π.Χ.) και οι άλλοι συνδιεκδικητές της εξουσίας ανακήρυσσαν τους εαυτούς τους βασιλείς: ο Λυσίμαχος της Θράκης, ο Κάσσανδρος της Μακεδονίας, ο Σέλευκος που ήδη βασιλιάς αποκαλούνταν στην Ανατολή από τους βαρβάρους, και ο Πτολεμαίος της Αιγύπτου