Ο Αλκιβιάδης

    Καταγόταν από το γένος των Αιακιδών, γιος του Κλεινία και της Δεινομάχης. Ήταν πλουσιότατος και από τους γονείς του και από τη σύζυγό του Ιππαρέτη. Ήταν προικισμένος με σπάνια πνευματικά και σωματικά χαρίσματα, αλλά παράλληλα ακόρεστος σε απολαύσεις και φιλοδοξίες, ευφυέστατος και γενναιότατος. Σε πολλά θύμιζε το Θεμιστοκλή. Είχε ως διδασκάλους του τους επιφανέστερους σοφούς της εποχής του (Πρόδικο, Σωκράτη, Περικλή κ.λπ.). Όλα αυτά κατέληξαν, δυστυχώς, στο να διαμορφώσουν έναν άντρα αυθάδη, παραβάτη των νόμων, ασεβή και προδότη της πατρίδας. Πολλά ήταν τα δείγματα περιφρόνησής του προς τους νόμους.

      Εισήλθε νεότατος στον πολιτικό βίο. Αυτό σε συνδυασμό με την παραλυσία των κοινωνικών και πολιτικών ηθών επέδρασαν δυσμενέστατα στο χαρακτήρα του. Με τα ασυνήθιστα προσόντα της ευφυΐας και της ρητορείας κατόρθωνε να αιχμαλωτίζει τα πλήθη και την εκκλησία του δήμου. Κανένας δεν μπορούσε να χαλιναγωγήσει το νεαρό, παρά μόνο ως ένα βαθμό ο Σωκράτης.