Ο Λύσανδρος

Στα τέλη του 408 ή αρχές του 407 έφτασε στα παράλια της Μ. Ασίας ο Λύσανδρος ως νέος αρχηγός των Λακεδαιμονίων. Καταγόταν από φτωχούς αλλά έντιμους γονείς. Διέθετε εξαίρετα φυσικά χαρίσματα. Ήταν όμως διατεθειμένος να διαπράξει τα στυγερότερα εγκλήματα χάριν της Σπάρτης και για να πετύχει τους σκοπούς του. Γνήσιος Σπαρτιάτης. Αυτόν είχαν πλέον απέναντί τους η Αθήνα και ο Αλκιβιάδης. Εκτός από αυτόν προέκυψε κι άλλος φοβερός αντίπαλος, ο Κύρος, διοικητής των δυτικών χωρών της Μ. Ασίας και προετοιμασμένος για το θρόνο του μεγάλου βασιλιά. Διαδέχθηκε τον Τισσαφέρνη. Ο Λύσανδρος ευθύς εξαρχής πήγε στην Έφεσο και από εκεί στις Σάρδεις στον Κύρο. Ζήτησε αύξηση του μισθού των ναυτών του. Το πέτυχε. Αυτό συντέλεσε στην προσχώρηση στο σπαρτιατικό ναυτικό πολλών Αθηναίων ναυτών που αμείβονταν χειρότερα. Ο Αλκιβιάδης θεώρησε ότι μπορεί να απουσιάσει. Ανέθεσε προσωρινά την αρχηγία του στόλου στον κυβερνήτη Αντίοχο, με την εντολή όμως να μην εμπλακεί, όσο θα λείπει, σε μάχη με το Λύσανδρο. Δε συμμορφώθηκε. Συγκρούστηκε στην Έφεσο με το Λύσανδρο και νικήθηκε. Αυτή η ήττα είχε σοβαρές συνέπειες. Οι Αθηναίοι θεώρησαν τη φυγή του Αλκιβιάδη ως νέα προδοσία, γιαυτό τον καθαίρεσαν και όρισαν 10 στρατηγούς, μεταξύ των οποίων και οι Κόνωνας και Θράσυλλος. Ο Αλκιβιάδης αποσύρθηκε στα κτήματά του στη Θράκη.