Συμμαχία Αθηναίων  -  Αργείων. Σφαγή των Μηλίων

   Τη στιγμή που ο Αλκιβιάδης τορπίλιζε στην εκκλησία του δήμου κάθε συμβιβασμό με τους Σπαρτιάτες, ταυτόχρονα ζητούσε κρυφά από τους Αργείους να στείλουν πρέσβεις στην Αθήνα για να συνάψουν συνθήκη. Ως τώρα το Άργος έμενε ουδέτερο στη σύγκρουση. Θέλοντας να επανακτήσει την παλιά του αίγλη δέχτηκε ευχαρίστως την πρόσκληση. Οι Λακεδαιμόνιοι έστειλαν εσπευσμένα πρέσβεις για να αποτρέψουν την προωθούμενη συμμαχία. Στην Αθήνα, όμως, υπήρχε δυσαρέσκεια κατά της Σπάρτης. Η βουλή εντούτοις άκουσε ευμενώς τους πρέσβεις. Αλλά ο Αλκιβιάδης αγρυπνούσε για να αποτρέψει αυτή τη νέα προσέγγιση. Η βουλή προωθούσε την υπόθεση στην εκκλησία του δήμου. Ο Αλκιβιάδης έστησε παγίδα στους πρέσβεις. Τους πλησίασε και τους έπεισε να μην πουν στην εκκλησία του δήμου πως έχουν απεριόριστη πληρεξουσιότητα για να συνομολογήσουν ειρήνη, αλλά ότι θα πετύχουν περισσότερα αν πουν ότι ήρθαν απλώς να υποβάλουν προτάσεις, να τις συζητήσουν και να ενημερώσουν τους άρχοντές τους. Έτσι θα τον εύρισκαν υποστηρικτή τους. Μόλις είπαν αυτό στην εκκλησία του δήμου, ο Αλκιβιάδης σηκώθηκε κι αναφώνησε: «Βλέπετε πόσο αναξιόπιστοι είναι οι άνθρωποι; Χθες άλλα είπαν στη Βουλή…». Οι πρέσβεις έμειναν άναυδοι. Τελικά διώχτηκαν. Με πρόταση του Αλκιβιάδη και παρά τις αντιρρήσεις του Νικία, συνάφθηκε ειρήνη και συμμαχία με τους Αργείους και τους συμμάχους τους το Μάϊο του 420.

    Αυτή η συμμαχία είχε ως συνέπεια πολυετείς εχθροπραξίες Σπαρτιατών και Αργείων, πολλές εμφύλιες διενέξεις στο Άργος και πολιτικές μεταβολές, που έληξαν το 416.

    Το ίδιο έτος και οι Μήλιοι, που ως τότε ήταν ουδέτεροι, κλήθηκαν από τους Αθηναίους να υποταχθούν σ’ αυτούς. Αρνήθηκαν, προβάλλοντας ισχυρή αντίσταση, αλλά τελικά υποτάχθηκαν με βαρύτατο τίμημα: όλοι οι άντρες σφάχτηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά αιχμαλωτίστηκαν, ενώ τα κτήματα δόθηκαν σε Αθηναίους κληρούχους.