Ήττα στο Δήλιο  -  Βραχύβια ανακωχή  - Ήττα των Αθηναίων στην Αμφίπολη 

    Αντιδρώντας σπασμωδικά οι Αθηναίοι και παρασυρόμενοι διαρκώς από τον ασύνετο λαοπλάνο Κλέωνα, αντί να σπεύσουν στη Χαλκιδική αποφάσισαν στα μέσα του 424 να επανακτήσουν τη Βοιωτία. Πολυάριθμος αθηναϊκός στρατός από 7.000 οπλίτες, πολλές εκατοντάδες ιππείς και 25.000 ψιλούς και σκευοφόρους με αρχηγό τον Ιπποκράτη κυρίευσε το Δήλιο, λιμάνι της Ταναγρικής. Προτού όμως αυτός ο στρατός προλάβει να οχυρωθεί, οι ολιγαρχικοί άρχοντες της περιοχής με 7.000 οπλίτες, 1.000 ιππείς, 500 πελταστές και 10.000 ψιλούς επιτέθηκαν στο Δήλιο και μετά από πεισματώδη και φονική μάχη οι Αθηναίοι νικήθηκαν κατά κράτος με χιλιάδες απώλειες.

    Το 424 ήταν ένα πολύ κακό έτος για τους Αθηναίους. Αντέδρασαν οι συνετότεροι υπό το Νικία. Έπεισαν την εκκλησία του δήμου ότι ήταν ανάγκη να έρθουν σε διαπραγματεύσεις για ειρήνη, προτού τα πράγματα γίνουν τραγικά για την Αθήνα. Τα πράγματα ήταν ακόμα πρόσφορα για ειρήνη. Οι Σπαρτιάτες ήταν πρόθυμοι να καταθέσουν τα όπλα προκειμένου να επανακτήσουν τους αιχμαλώτους της Σφακτηρίας και να αναστείλουν τις δραστηριότητες του Βρασίδα, που η ολιγαρχία της Σπάρτης φθονούσε. Για όλους αυτούς τους λόγους υπερίσχυσε η κατευναστική πολιτική του Νικία και στις αρχές του 423 συνάφθηκε ανακωχή.

     Δυστυχώς αυτή η ανακωχή δε λειτούργησε στη Χαλκιδική, όπου οι πόλεις συνέχιζαν να αποστατούν από τους Αθηναίους. Παράλληλα οι Σπαρτιάτες έστειλαν εκεί ενισχύσεις. Ο Περδίκκας, όμως, προσχώρησε στην Αθήνα κι εμπόδισε την έλευση βοήθειας. Η ανακωχή κράτησε ένα έτος χωρίς να αποφέρει τίποτα το ουσιαστικό. Ο Κλέωνας ξαναβγήκε στο προσκήνιο.

     Τον Αύγουστο του 322 ο Κλέωνας, έχοντας 1.200 Αθηναίους, Ίμβριους και Λημνίους οπλίτες, 300 ιππείς, αρκετούς συμμάχους και 30 τριήρεις αναχώρησε για τη Μακεδονία. Έφθασαν στη Χαλκιδική. Σε λίγες μέρες συγκρούστηκαν στην Αμφίπολη με το Βρασίδα όπου έπαθαν οδυνηρή ήττα, φονεύθηκε ο Κλέωνας καθώς έφευγε πανικόβλητος, αλλά και ο Βρασίδας μαχόμενος έπεσε ηρωικά.