Κατάλυση της ολυνθιακής ομοσπονδίας

    Όπως είδαμε, ο βασιλιάς της Μακεδονίας Περδίκκας Β΄ ενίσχυσε τους αγώνες των ελληνικών αποικιών της Χαλκιδικής κατά της Αθήνας. Τους συμβούλεψε να οχυρώσουν την Όλυνθο και να την καταστήσουν κοινό τους ορμητήριο. Έτσι συγκροτήθηκε μια ισχυρότατη ομοσπονδία, στην οποία δε μετείχαν μόνο πολλές από τις παραλιακές πόλεις της Χαλκιδικής αλλά και πολλές μακεδονικές. Σ’ αυτή εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η αρχή της ισοπολιτείας.

      Οι Άκανθος και Απολλωνία δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να ενταχθούν στην ομοσπονδία. Και για ν’ αποκρούσουν τις πιέσεις των Ολυνθίων ζήτησαν τη βοήθεια της Σπάρτης. Την ίδια βοήθεια ζήτησε και ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αμύντας Β΄. Η Σπάρτη έστειλε στη Χαλκιδική τον Ευδαιμίδα με 2.000 άνδρες. Ταυτόχρονα διέταξε έναν άλλο στρατηγό της, το Φοιβίδα, να συγκροτήσει δεύτερο στρατό και να εκστρατεύσει στη Μακεδονία για να διαλύσει την ολυνθιακή ομοσπονδία.

    Στάλθηκε κι άλλος σπαρτιατικός στρατός στη Μακεδονία, υπό τον Τελευτία αυτός. Οι Ολύνθιοι αντιστάθηκαν γενναία, κατατρόπωσαν τους Λακεδαιμόνιους σε κρίσιμη μάχη, φονεύθηκε ο Τελευτίας. Οι Λακεδαιμόνιοι έστειλαν κι άλλο στρατό με τον Αγησίπολη. Και αυτός απέτυχε. Ο Αγησίπολης σε λίγο πέθανε. Τον διαδέχτηκε ο Πολυβιάδης, που το 379 ανάγκασε τους Ολύνθιους να ζητήσουν ειρήνη, να διαλύσουν την ομοσπονδία και να γίνουν σύμμαχοι των Σπαρτιατών. Αυτό έκαμαν και όλες οι άλλες πόλεις-μέλη της ομοσπονδίας. Οι άλλες μακεδονικές πόλεις υποτάχθηκαν στον Αμύντα.