ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Θάνατος του Αγησίλαου

     Η προτροπή του Επαμεινώνδα εισακούστηκε. Είδαμε αμέσως παραπάνω πώς συνάφθηκε και τι προέβλεπε η συνθήκη «κοινής ειρήνης» του 362. Αναγνωρίστηκε και η ανεξαρτησία της Μεσσήνης. Είναι προφανές ότι οι Θηβαίοι δεν κυριάρχησαν μεν στην Πελοπόννησο, διατήρησαν όμως αξιόλογα πλεονεκτήματα, διότι προστέθηκαν στη συμμαχία τους το Άργος, η Τεγέα, η Μεσσήνη (στην Πελοπόννησο) και εκτός αυτής οι Φωκαείς, οι Λοκροί, οι Μαλιείς, οι Ηρακλεώτες, οι περισσότεροι Θεσσαλοί και Ευβοείς, και οι Ακαρνάνες.

   Αντίθετα, η Σπάρτη αποδυναμώθηκε. Ο Αγησίλαος, 80ντούτης πλέον, ζήτησε αλλού τύχη. Παρέλαβε 1.000 Λακεδαιμόνιους κτλ. και πήγε στην Αίγυπτο να βοηθήσει το βασιλιά Ταγώ εναντίον του περσικού στρατού. Όταν έφτασε στην Αίγυπτο ήρθε σε ρήξη με τον Ταγώ, εναντίον του οποίου στασίασε ο ανιψιός του Νεκτεναβώ. Ο Αγησίλαος πήγε με τον δεύτερο, τον οποίο βοήθησε να επικρατήσει. Μετά αποφάσισε να επιστρέψει στη Σπάρτη. Καθ’ οδόν, όμως, πέθανε πριν από την Κυρήνη σε ηλικία 84 ετών. Οι σύντροφοί του έφεραν τη σορό του στη Σπάρτη.