Σάρισα. Φάλαγγα

Επί Φιλίππου συντελέστηκε πλήρης αναδιοργάνωση του μακεδονικού στρατού. Πριν από αυτόν το στρατό αποτελούσε ένα άριστο ιππικό από τους εύπορους γαιοκτήμονες. Το πεζικό ήταν άθλιο, αν και οι άντρες είχαν τα σωματικά και ψυχικά προσόντα να το καταστήσουν ισχυρότατο. Τους έλειπε ο οπλισμός, ο ιματισμός, η πειθαρχία και η άσκηση. Πρώτο μέλημα του Φιλίππου ήταν να βελτιώσει αυτήν την κατάσταση. Γιαυτό εισήγαγε ένα νέο όπλο, βαρύτερο, που ήταν ένα είδος λόγχης και ονομαζόταν σάρισα. Γινόταν εύχρηστο μόνο αν το κρατούσε συμπαγές και συμπυκνωμένο στρατιωτικό σώμα, η φάλαγγα. Τη χρησιμοποιούσαν και το πεζικό και το ιππικό. Της πεζικής φάλαγγας η σάρισα είχε μήκος 21 ποδιών.

Οι φαλαγγίτες παρατάσσονταν κατά στοίχους ορθούς με βάθος 16 ανδρών. Μεταξύ των στρατιωτών υπήρχε κενό 3 ποδιών. Κάθε φαλαγγίτης έφερε ακόμη κοντό ξίφος, στρογγυλή ασπίδα, θώρακα, κνημίδες και καπέλο, τον «καυσία».

Η μακεδονική φάλαγγα, οι καλούμενοι «πεζέταιροι», δηλ. οι πεζοί σωματοφύλακες του βασιλιά, αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από ιθαγενείς Μακεδόνες.