Τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα

   Όταν γύρισε ο Αντίπατρος στην Ελλάδα επικρατούσε γαλήνη. Εξακολουθούσαν, όμως, να υπάρχουν οι δύο παρατάξεις: εκείνοι που θεωρούσαν τη μακεδονική ηγεμονία ως συμφορά, και εκείνοι που δέχονταν την προστασία των Μακεδόνων. Αντικειμενικώς θεωρούμενα τα πράγματα, είναι προφανές ότι η μακεδονική παρέμβαση υπήρξε όχι μόνο άκρως ευεργετική αλλά και σωτήρια για τον Ελληνισμό. Άλλη δύναμη για να ηγηθεί του Ελληνισμού δεν υπήρχε, η ενότητά του όμως ήταν πάντα μια δύσκολη υπόθεση.

  Κορυφαίος της φιλομακεδονικής παράταξης ήταν ο αγαθότατος Φωκίωνας. Σ’ αυτήν, όμως, ανήκε και ο κακοήθης, άσωτος, άπιστος και ευφυής Δημάδης. Η μακεδονική φρουρά στη Μουνιχία είχε μεν αγαθές επιπτώσεις, αλλ’ αποτελούσε και μια ενόχληση για τους Αθηναίους και ως εκ τούτου επιθυμούσαν ν’ απαλλαγούν από τη θεωρούμενη ξενική κατοχή. Γιαυτό παρακάλεσαν το Φωκίωνα να μεσιτεύσει στον Αντίπατρο ν’ αποσύρει τη φρουρά. Αυτός δεν δέχτηκε τη μεσολάβηση. Την ανέλαβε ο Δημάδης. Πήγε στη Μακεδονία, τέλη του 320, κι εκεί ο Κάσσανδρος, που αναπληρούσε τον Αντίπατρο, συνέλαβε το Δημάδη και τον φόνευσε. Πέθανε και ο ασθενής Αντίπατρος, σε ηλικία 80 ετών, στις αρχές του 319. Επιμελητή των βασιλέων άφησε τον Πολυσπέρχοντα.

  Ο Κάσσανδρος χολώθηκε που ο πατέρας του διόρισε τον Πολυσπέρχοντα Επιμελητή των βασιλέων και όχι τον ίδιο κι αποφάσισε ν’ αντιδράσει. Συνεννοήθηκε με τους Ελλαδίτες ολιγαρχικούς, καθώς και με τους σατράπες της Ανατολής, ιδιαίτερα με τους Αντίγονο και Πτολεμαίο. Μετά αναχώρησε κι ίδιος στην Ασία για να προωθήσει τα σχέδιά του. Ούτε ο Πολυσπέρχοντας έμεινε άπραγος. Προπάντων προσεταιρίστηκε τον Ευμένη, τον οποίο αναγόρευσε στρατηγό αυτοκράτορα όλης της Ασίας. Αυτός κινήθηκε στην Ασία δραστηρίως. Στις αρχές του 318 συγκέντρωσε αξιόλογο στρατό.

  Το θέρος του 319 ο Κάσσανδρος έφθασε στο στρατόπεδο του Αντιγόνου και συμφώνησαν να δράσουν στην Ελλάδα κατά του Πολυσπέρχοντα.

  Στο μεταξύ ο τελευταίος φρόντισε να καταλύσει όλα τα ολιγαρχικά πολιτεύματα που ίδρυσε ο Αντίπατρος στην Ελλάδα, για να κερδίσει τους Έλληνες. Εξέδωσε και σχετικό διάταγμα. Με αυτό καταργούνταν μεν τα ολιγαρχικά πολιτεύματα, ανακαλούνταν οι εξόριστοι και αποδυναμωνόταν η επιρροή του Κασσάνδρου στην Ελλάδα· ταυτόχρονα, όμως, επρόκειτο να προκαλέσει και γενική και φοβερή αναρχία. Οι Αθηναίοι απαίτησαν από το Νικάνορα να φύγει από τη Μουνιχία. Αυτός, αντί να φύγει, κατέλαβε και τα τείχη του λιμένα του Πειραιά, περιμένοντας τον Κάσσανδρο. Το πλήθος ξεσηκώθηκε κατά του Φωκίωνα. Ο Πολυσπέρχοντας έστειλε το γιο του Αλέξανδρο να διώξει το Νικάνορα. Αντ’ αυτού αυτός στρατοπέδευσε στον Πειραιά και άρχισε επαφές με το Νικάνορα. Οι Αθηναίοι εξοργίστηκαν. Συγκάλεσαν εκκλησία που καθαίρεσε το Φωκίωνα, ο οποίος κατέφυγε με τους φίλους του στο στρατόπεδο του Αλεξάνδρου. Αυτός τους έστειλε στον Πολυσπέρχοντα. Εκεί συναντήθηκαν με αντιπροσωπία των Αθηναίων που πήγε να κατηγορήσει το Φωκίωνα.