Συγκρούσεις για την εξουσία: Ευμένη και Κρατερού

    Είδαμε ότι ο Ευμένης ορίστηκε ηγεμόνας της Καππαδοκίας. Ο Αντίγονος, αφού ήρθε σε διαφωνία με τον Περδίκκα, πήρε το γιο του Δημήτριο και τους φίλους του και κατέφυγε στην Ευρώπη κοντά στον Αντίπατρο, ελπίζοντας να τον κάμει σύμμαχό του.

    Ο Αντίπατρος, θέλοντας να συνάψει στενές σχέσεις με τον Περδίκκα, του πρόσφερε ως σύζυγο την κόρη του Νίκαια. Η μητέρα, όμως, του Αλεξάνδρου Ολυμπιάδα, που μισούσε τον Αντίπατρο, παρενέβη και πρόσφερε στον Περδίκκα ως σύζυγο την κόρη της Κλεοπάτρα. Ο Περδίκκας νυμφεύθηκε αρχικά τη Νίκαια, σκόπευε όμως, όταν καταστεί κύριος των πραγμάτων της Ασίας, να διώξει τη Νίκαια, να νυμφευθεί την Κλεοπάτρα και να εκστρατεύσει εναντίον του Αντιπάτρου. Ο τελευταίος πληροφορήθηκε τα σχέδια του Περδίκκα. Εγκατέλειψε τον πόλεμο κατά των Αιτωλών, άφησε στρατηγό της Μακεδονίας τον Πολυσπέρχοντα και την άνοιξη του 321 εκστράτευσε κατά του Κρατερού στην Ασία.

      Ο Περδίκκας, όμως, απέκτησε κι άλλον αντίπαλο –εκτός από τον Αντίπατρο–, πιο επικίνδυνο αυτό, το σατράπη της Αιγύπτου Πτολεμαίο. Γιαυτό στις αρχές του 321 στράτευσε εναντίον του Πτολεμαίου. Τη διεύθυνση των πραγμάτων της Μ. Ασίας ανέθεσε στον έμπιστό του Ευμένη, στον οποίο έδωσε, εκτός από την Καππαδοκία και την Παφλαγονία, και τη μικρή και τη μεγάλη Φρυγία, που χήρευσαν. Ο Ευμένης είχε ν’ αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες. Ήταν αναγκασμένος να πολεμήσει εναντίον του Αντιπάτρου και του Κρατερού. Ο αδελφός του Περδίκκα Αλκέτας αρνήθηκε να τον βοηθήσει.

     Ο Ευμένης, διαπιστώνοντας ότι οι μακεδονικές δυνάμεις ήταν απρόθυμες να τον βοηθήσουν και ότι μόνο με τους Ασιάτες θα έπρεπε να πολεμήσει, κατέφυγε στην Καππαδοκία κι άφησε τους αντιπάλους του να προχωρήσουν στη Μ. Ασία και να τους χτυπήσει από τα πλευρά. Όταν αυτοί έφτασαν στη μεγάλη Φρυγία, προσκάλεσε το Νεοπτόλεμο να πάει αμέσως με το στρατό του στην Καππαδοκία. Επειδή αυτός δεν υπάκουσε, του επιτέθηκε και τον διέλυσε, αναγκάζοντας και το μακεδονικό πεζικό να παραδώσει τα όπλα και να δηλώσει πίστη στον Περδίκκα.

     Λίγο πριν από αυτή τη μάχη ο Αντίπατρος και ο Κρατερός είχαν κάμει στον Ευμένη πολύ ευνοϊκές προτάσεις, αν ήθελε εγκαταλείψει τον Περδίκκα. Αυτός αρνήθηκε. Ο Νεοπτόλεμος τους συμβούλεψε να επιτεθούν στον Ευμένη αμέσως, διαβεβαιώνοντάς τους ότι οι συνθήκες είναι ευνοϊκές. Τον άκουσαν. Αποφασίστηκε: ο Αντίπατρος να συνεχίσει την πορεία του προς την Κιλικία, ο δε Κρατερός με το Νεοπτόλεμο και 20.000 ιππείς να επιτεθεί κατά του Ευμένη.

     Ο Ευμένης, όμως, δεν ήταν απροετοίμαστος. Κινήθηκε με μεγάλη μυστικότητα. Ο Κρατερός υπολόγιζε ότι θα κάμει περίπατο. Αυτό μετέδωσε και στο στρατό του. Οι δύο αντίπαλοι παρατάχθηκαν σε μάχη. Ο Ευμένης βασιζόταν κυρίως στο ιππικό του. Μ’ αυτό επιτέθηκε ακάθεκτος αλαλάζοντας. Ο Κρατερός αιφνιδιάστηκε. Διέταξε αντεπίθεση. Συνάφθηκε μάχη φονική και αμφίρροπη. Ο Κρατερός δέχθηκε θανατηφόρο χτύπημα από ένα Θράκα. Οι Μακεδόνες έχασαν το ηθικό τους και υποχώρησαν με πολλές απώλειες.

   Ο αγώνας συνεχίστηκε στην άλλη πτέρυγα· εκεί συναντήθηκαν ο Ευμένης και ο Νεοπτόλεμος και αναμετρήθηκαν σαν σε μονομαχία. Ο Νεοπτόλεμος δέχθηκε χτύπημα στον τράχηλο, έπεσε αναίσθητος και σε λίγο ξεψύχησε. Και ο Ευμένης δέχθηκε πολλά τραύματα. Παρά ταύτα έτρεξε κοντά στον ετοιμοθάνατο Κρατερό και τον ασπάστηκε. Εκείνος δάκρυσε, καταράστηκε το Νεοπτόλεμο και ξεψύχησε στην αγκαλιά του.

   Μετά από αυτό ο Ευμένης έμεινε κύριος της Μ. Ασίας. Δεν αρκέστηκε, όμως, σ’ αυτό. Παρακίνησε σε επανάσταση τους Αιτωλούς. Αυτοί, ως σύμμαχοι πλέον του Περδίκκα, σε λίγο επικράτησαν σε όλη σχεδόν τη Θεσσαλία.