ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ

Θεμελιώδεις αρχές του Ισλάμ

    1. Ο κόσμος διαιρείται στους πιστούς, ισλαμιστές, και στους απίστους, όλους τους άλλους. Δύο είναι τα κορυφαία καθήκοντα των ισλαμιστών: η προσευχή και ο συνεχής ιερός πόλεμος εναντίον των απίστων ώσπου ν’ αλλαξοπιστήσουν και ομολογήσουν ότι δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από τον Αλλάχ και τον προφήτη του Μωάμεθ. Ο πόλεμος συνεχίζεται μέχρι τη βιολογική εξολόθρευση ή τη μεταστροφή των «απίστων». Από τη σφαγή εξαιρούνται τα παιδιά, οι γυναίκες και οι γέροντες. Μια ενδιάμεση δυνατότητα ήταν η δήλωση πλήρους υποταγής στη μωαμεθανική εξουσία, δυνατότητα όμως που δεν είχαν οι ειδωλολάτρες.

     2. Οι λαοί της Βίβλου που περιλαμβάνονταν στην επικράτεια του ισλάμ μπορούσαν να συνάψουν συνθήκη με μωαμεθανό ιμάμη (αυτοί ονομάστηκαν τζιμμήδες), με την οποία εξαγόραζαν τη ζωή τους καταβάλλοντας φόρο υποτέλειας. Η συνθήκη που συνήφθη μεταξύ του ιμάμη και του πνευματικού ηγέτη των ηττημένων «απίστων» ισχύει επάπειρο, εκτός αν οι «άπιστοι», ως άτομα ή κοινότητα, παραβούν τους όρους της συνθήκης, οπότε ο/οι άντρας/ες σκοτώνεται ενώ τα άλλα μέλη της οικογένειας εξανδραποδίζονται.

      Με τη συνθήκη ο μωαμεθανός ηγεμόνας: 1) εγγυόταν τη ζωή του τζίμμη, 2) παραχωρούσε ατομική ελευθερία με πολλούς περιορισμούς (εγκατάστασης, αμφίεσης, μετακίνησης), 3) δινόταν στους τζιμμήδες εκτεταμένες δυνατότητες οικονομικής δράσης, 4) εξασφαλιζόταν ένας βαθμός ανοχής (όχι ελευθερίας) στην εκπλήρωση εκ μέρους των τζιμμήδων των θρησκευτικών τους υποχρεώσεων ή στην εξασφάλιση των μέσων της λατρείας τους (π.χ. σε πολλές περιπτώσεις απαγορευόταν η ανέγερση ή επισκευή ναών), 5) απαγορεύονταν απολύτως ή περιορίζονταν ασφυκτικά οι πολιτικές ελευθερίες των τζιμμήδων· όσοι δε μη μωαμεθανοί καταλάμβαναν δημόσια αξιώματα δεν εντάσσονταν στην επίσημη ιεραρχία, αλλά ανήκαν σε μια κατάσταση «ειδικών συμβούλων» ή «συνεργατών»· 6) υπήρχαν ιδιαίτερες προβλέψεις για τις εξαιρετικά επαχθείς φορολογικές υποχρεώσεις των χριστιανών (κεφαλικός φόρος, χαράτσι).