Οι τελευταίες μάχες στις Παραδουνάβιες 

Ηγεμονίες

       1. Οι υπόλοιπες δυνάμεις του Προύθου, είτε πολέμησαν στο Δραγατσάνι είτε όχι, προσπάθησαν να ανασυγκροτηθούν υπό τους Καντακουζηνό, Αθαν. Καρπενησιώτη, Γεώργιο Παππά κ.ά. και κινήθηκαν προς το Ιάσιο στις θέσεις Στίγκα και Σουλένι όπου επιδόθηκαν σε εργασίες οχύρωσης.

      Στις 16/6 οι Τούρκοι έστειλαν στη Στίγκα από το Ιάσιο δύναμη 700 αντρών. Οι ολιγάριθμοι ΄Ελληνες που βρίσκονταν εκεί αντιστάθηκαν με πείσμα και ανάγκασαν τους Τούρκους να υποχωρήσουν.

      2. Στις 17/6 άλλη τουρκική δύναμη 6000 αντρών υπό τον Κεχαγιά βεγή του πασά της Βράιλας αναχώρησε από το Ιάσιο για να κυριεύσει το οχυρό του Σκουλενίου. Εκεί ήταν οχυρωμένοι 485 ΄Ελληνες υπό τους Καρπενησιώτη, Σφαέλλο, Κοντογόνη κ.ά.

    Η επίθεση των Τούρκων άρχισε στις 9 το πρωί. Οι υπερασπιστές τούς απέκρουαν με εύστοχα πυρά και ηρωικές εξόδους. Αρχικά ανάγκασαν τους Τούρκους να σταθούν σε απόσταση βολής και να κάνουν περιοδικές εφόδους. Οι συγκρούσεις κράτησαν 8 ώρες. Οι ΄Ελληνες απέκρουαν όλες τις επιθέσεις προκαλώντας απόγνωση στους Τούρκους, των οποίων το πυροβολικό ήταν αναποτελεσματικό. Από το αδιέξοδο τους έβγαλε ένας Μολδαβός που τους πληροφόρησε ότι το αριστερό μέρος του οχυρώματος ήταν ανοιχτό. Τότε μετέφεραν τα κανόνια τους από εκείνη την πλευρά απόπου χτυπούσαν ανελέητα το οχυρό. Οι ΄Ελληνες δεν είχαν κανόνια για ν’ απαντήσουν. Οι Τούρκοι όρμησαν και εισήλθαν στο οχυρό. Επακολούθησε αναμέτρηση εκ του συστάδην, σώμα με σώμα. Σε αυτό τον αγώνα μέχρις εσχάτων σκοτώθηκαν όλοι οι ΄Ελληνες οπλαρχηγοί. Απώλειες: Ελλήνων: 300 νεκροί και 50 τραυματίες. Τούρκων: 1600 νεκροί και 200 τραυματίες.

       3. Στο Σκουλένι δόθηκε η τελευταία οργανωμένη μάχη στη Μολδαβία. Δεν τερματίστηκε, όμως, και ο ένοπλος αγώνας. Μικρότερα ή μεγαλύτερα επαναστατικά σώματα συνέχισαν τη δράση τους, όπως π.χ. των Ολύμπιου, Φαρμάκη, Διαμαντή κ.ά. Η δράση αυτών των σωμάτων περιορίστηκε στα βουνά της Μολδοβλαχίας.

       4. Κατά τα μέσα Ιουν. η χιλιαρχία του Ιωάννη Κολοκοτρώνη από 300 άντρες διέσχισε πολεμώντας τα Βαλκάνια και τον Αύγ. έφθασε με 100 άντρες στην Πελοπόννησο.

      5. Στο τέλος Αυγ. οι Ολύμπιος και Φαρμάκης εγκατέλειψαν τα βουνά και κατευθύνθηκαν προς τη Βεσσαραβία. Πολλοί από τους άντρες τους τους εγκατέλειψαν. ΄Εφθασαν στη μονή Σέκου που βρισκόταν σε κοιλάδα. Ο Φαρμάκης ανέλαβε τη φύλαξη της εισόδου της κοιλάδας, ενώ ο Ολύμπιος με μικρότερη δύναμη έμεινε στη Μονή. Εναντίον τους κινήθηκε από το Ιάσιο τουρκική δύναμη 6000 αντρών. Οι ΄Ελληνες οπλαρχηγοί πληροφορήθηκαν από αιχμαλώτους το μέγεθος της απειλής. Διατυπώθηκαν απόψεις αποχώρησης και πάλι στα βουνά κτλ. Τελικά ο Ολύμπιος αποφάσισε να μείνει στη Μονή και ν’ αμυνθεί.

     Οι Τούρκοι στις 6/9 έστειλαν ανιχνευτική δύναμη 600 ανδρών. Αποκρούστηκε. Στις 8/9 επιτέθηκε από άγνωστα ορεινά μονοπάτια η κύρια τουρκική δύναμη. Ο Φαρμάκης υπερφαλαγγίστηκε και πολεμώντας έφθασε στη Μονή. Οι δυνάμεις του Ολύμπιου οχυρώθηκαν στις επάλξεις της Μονής απόπου με εύστοχα πυρά καθήλωσαν τους επιτιθέμενους. Στις 9/9 άρχισε η σφιχτή πολιορκία της Μονής. Ο Ολύμπιος μαχόταν από το κωδωνοστάσιο. Εκεί κινδύνευε ή να αιχμαλωτιστεί ή να καεί. Συνέστησε στους συντρόφους του να φύγουν. Εκείνοι αρνήθηκαν. Τότε πυροβόλησε ένα βαρέλι με πυρίτιδα και ανατινάχθηκαν όλοι στον αέρα, μαζί και με αρκετούς Τούρκους.

     Απέμεινε να μάχεται μόνο ο Φαρμάκης. Επί 8 μέρες οι ηρωικοί μαχητές απέκρουαν τις λυσσαλέες επιθέσεις των Τούρκων που μετρούσαν ήδη περί τους 500 νεκρούς. Η αντίσταση των Ελλήνων ανάγκασε τους Τούρκους να ζητήσουν τη μεσολάβηση του Αυστριακού διπλωμάτη Βολφ για συνεννόηση με τους πολιορκημένους. Από τους ΄Ελληνες απέμειναν μόνο 235 και τα τρόφιμα και πυρομαχικά τους να εξαντλούνται. Αυτό ανάγκασε το Φαρμάκη να δεχθεί τη συνεννόηση, ζητώντας την ασφαλή αποχώρηση των αντρών του ως τα αυστριακά σύνορα. Οι Τούρκοι απέρριψαν τις προτάσεις του, ώσπου να έρθει την επομένη ο Σελήχ πασάς με νέες δυνάμεις.

       O Σελήχ πασάς κατέφυγε σε δόλο. Ζήτησε από το Βολφ να συνεχιστούν οι συζητήσεις, προτείνοντας στους πολιορκημένους να παραδώσουν τα όπλα τους και να πάνε όπου θέλουν. Ο Φαρμάκης μετέφερε την πρόταση στους συντρόφους του. Επικράτησε διχογνωμία. Εκείνοι που δεν πίστευαν τις διαβεβαιώσεις των Τούρκων πρότειναν νυκτερινή ηρωική έξοδο. Ο Φαρμ. ήταν σε δίλημμα. Οι ολονύκτιες συζητήσεις δεν κατέληξαν πουθενά. Τους βρήκε η αυγή. Τότε αποφάσισαν να παραδοθούν.

    Το πρωί της 23/9 παρέδωσαν τα όπλα στους Τούρκους. Καθώς, όμως, ο Φαρμ. έβγαινε ένοπλος από τη Μονή με 18 αξιωματικούς του για να συναντήσει τον Τούρκο πασά, χίμηξαν πάνω τους πολυάριθμοι Τούρκοι, τους αφόπλισαν και τους έθεσαν υπό κράτηση. Την ίδια ώρα χιλιάδες Τούρκοι εισορμούσαν στη Μονή κι άρχισαν να σκοτώνουν τους άοπλους μαχητές, που κατάφεραν να στραγγαλίσουν με τα χέρια τους 40 Τούρκους. Μόνο 33 Ελληνες που κατάφεραν να φύγουν στη διάρκεια της νύχτας σώθηκαν. Ο Φαρμ. με τους 18 μεταφέρθηκαν στη Σιλίστρια, όπου οι 18 βασανίστηκαν κι αποκεφαλίστηκαν. Ο Φαρμ. μεταφέρθηκε στην Κων/πολη όπου κι αποκεφαλίστηκε.

    Αυτό ήταν το τραγικό τέλος της τελευταίας μάχης των Ελλήνων στη Μολδοβλαχία.