Η μάχη της Χαιρώνειας

    Σ’ αυτό βρήκε σύμμαχό του τον Αθηναίο ρήτορα Αισχίνη. Αυτός προκάλεσε την καταδίκη από το αμφικτιονικό συνέδριο των Λοκρών της Άμφισσας επειδή γεώργησαν ιερή γη. Επειδή αυτοί δεν εκτελούσαν την απόφαση, κλήθηκε ο Φίλιππος να επιβάλει την απόφαση. Εισέβαλε στη Φωκίδα με 30.000 πεζούς και 2.000 ιππείς. Κατέλαβε την Άμφισσα και την Ελάτεια. Οι Αθηναίοι, με συμβουλή του Δημοσθένη, προσπάθησαν να συγκροτήσουν κοινή συμμαχία των Ελλήνων. Ο Φωκίωνας τους συμβούλεψε ν’ αποφύγουν τη σύγκρουση. Οι Αθηναίοι ετοιμάστηκαν γρήγορα για πόλεμο. Έχοντας μαζί τους τη Θήβα και μερικές άλλες πόλεις, στις 3 Αυγούστου του 338 έφθασαν στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας. Εκεί αντιπαρατάχθηκαν οι δύο στρατοί. Οι Αθηναίοι και οι σύμμαχοί τους ήταν περισσότεροι. Χάρη στην εξαίρετη τακτική του Φιλίππου και το εμπειροπόλεμό του ο μακεδονικός στρατός απέκτησε μεγάλη υπεροχή. Παρά τη γενναιότητά τους, οι αντίπαλοί του νικήθηκαν. Σ’ αυτή τη μάχη έπεσαν και οι 300 του ιερού λόχου των Θηβαίων, χωρίς να υποχωρήσει ούτε ένας. Κύριος αίτιος της νίκης υπήρξε ο γιος του Φιλίππου Αλέξανδρος, που κατατρόπωσε τους Θηβαίους.

      Μετά το θρίαμβό του στη Χαιρώνεια ο Φίλιππος έγινε κύριος όλης της Ελλάδας. Τιμώρησε αυστηρά τους Θηβαίους. Με τους Αθηναίους σύναψε επιεική ειρήνη, οι οποίοι τον αναγνώρισαν ηγεμόνα της Ελλάδας. Από τους Πελοποννήσιους μόνο η Σπάρτη δε θέλησε να υποταχθεί. Αναγκάστηκε ο Φίλιππος να εισβάλει στη Λακωνική και να ταπεινώσει τους Λακεδαιμόνιους.

      Ο Φίλιππος, όμως, δεν αρκούνταν στις δηλώσεις υποταγής των μεμονωμένων πόλεων. Ήθελε αυτή η αναγνώριση να γίνει πανηγυρικά. Γιαυτό συγκάλεσε στην Κόρινθο συνέδριο των Πανελλήνων. Παρευρέθηκε και ο ίδιος. Αφού διακήρυξε ότι σχεδιάζει να στρατεύσει εναντίον του μεγάλου βασιλιά για να ελευθερώσει τους Έλληνες της Ασίας και να εκδικηθεί για την κατά της Ελλάδας επιδρομή του Ξέρξη, ανακηρύχθηκε παμψηφεί στρατηγός αυτοκράτορας της Ελλάδας. Μόνο η ψήφος της Σπάρτης έλειπε. Αλλ’ αυτή ήταν πλέον πολύ μικρή κι ασήμαντη.