Η επανάσταση του Δασκαλογιάννη στα Σφακιά

      Ο Παπάζωλης δεν περιόρισε τη δράση του μόνο στην κυρίως Ελλάδα. ΄Ηρθε σ’ επαφή και με τους Σφακιανούς, των οποίων δεν ήθελε και πολύ για να φουντώσει το επαναστατικό/ανυπότακτο φρόνημα. Το επαναστατικό λάβαρο ύψωσε ο ευκατάστατος και μορφωμένος Ιωάννης Βλάχος ή Δασκαλογιάννης.

   Στα μέσα Απριλίου (ανήμερα του Πάσχα) του 1770 οι Σφακιανοί, αφού συγκέντρωσαν τρόφιμα και πολεμοφόδια, οχυρώθηκαν σε επίκαιρες θέσεις και ξεκίνησαν την επανάστασή τους αρνούμενοι να πληρώσουν τον κεφαλικό φόρο κι αποπέμποντας τους εισπράκτορες. Μετά ξεχύθηκαν στην πεδιάδα εναντίον των Τούρκων, σκοτώνοντας αρκετούς κι αναγκάζοντας τους άλλους να κλειστούν στα φρούριά τους.

       Οι Τούρκοι αντέδρασαν με αντεπίθεση και με το πυροβολικό τους κατάφεραν να καταλάβουν επίκαιρες θέσεις (όπως την Ανώπολη), διασκορπίζοντας τους επαναστάτες. Οι Σφακιανοί πολεμούσαν γενναία και κάθε ύψωμα που κυρίευαν οι Τούρκοι το πλήρωναν με πολλές απώλειες. Περί τους 2000 επαναστάτες, αφού έστειλαν τις οικογένειές τους στα Κύθηρα, αποσύρθηκαν στις ψηλές κορυφές των βουνών απόπου διεξήγαγαν κλεφτοπόλεμο. Η αντίστασή τους κράτησε ως το Μάρτιο του 1771.

     Οι αντοχές, όμως, των επαναστατών εξαντλήθηκαν. ΄Ετσι, πρότειναν στους Τούρκους την παύση των εχθροπραξιών αν τους δώσουν αμνηστία. Οι Τούρκοι δέχτηκαν, αλλά έθεσαν σκληρούς όρους:α) να πληρώνεται ο κεφαλικός φόρος κατά κεφαλήν και όχι κατ’ αποκοπήν· β) να παραδοθούν οι οθωμανοί  αιχμάλωτοι· γ) να σταλούν στον πασά για να τιμωρηθούν οι πρωτεργάτες της εξέγερσης· δ) ν’ αφαιρεθεί η δικαστική εξουσία από τους κοινοτικούς άρχοντες κ.ά.

     Ο Δασκαλογιάννης αποφάσισε να κατεβεί στο Ηράκλειο με τους συντρόφους του, ελπίζοντας σε ελάφρυνση της θέσης του. Παρουσιάστηκε στον πασά, ο οποίος συνέλαβε αυτόν και τους οπαδούς του και τους φυλάκισε. Στις 17/6/1771 γδάρθηκε ζωντανός ή κρεμάστηκε. Τραγικό τέλος βρήκαν και πολλοί από τους συντρόφους του. ΄Οσοι επέζησαν κατάφεραν μετά από 3 χρόνια να δραπετεύσουν.