Τα πολεμικά γεγονότα

       1. Στις 7/3 ΄Ελληνες ναυτικοί επαναστάτες από τα Επτάνησα και το Αιγαίο υπό τον Ανδρέα Σφαέλλο επιτέθηκαν σε 10 τουρκικά εμπορικά πλοία που διέσχιζαν το Δούναβη και τα κυρίευσαν. Στις 10/3 κατέλαβαν ένα ακόμη.

     2. Στις 10/3 ένα μικρό σώμα Τούρκων από 400 στρατιώτες χτυπήθηκε στο Βουζαίο από ΄Ελληνες που ήρθαν από Φωξάνι και διαλύθηκε. Λίγοι σώθηκαν. 6 ΄Ελληνες νεκροί.

      3. Περί τα μέσα Απριλίου οι τουρκικές δυνάμεις της Βλαχίας ενισχύθηκαν. Λίγο αργότερα ένα σώμα από 150 Τούρκους στρατιώτες κινήθηκε προς το χωριό Ρούσδε-Βέδε. Ο Γεωργάκης Ολύμπιος με 200 συντρόφους του επιτέθηκε και το εξόντωσε.

      4. Στις 30/4 τουρκικές δυνάμεις 30.000 αντρών εισέβαλαν με ρωσική άδεια στα εδάφη της Μολδαβίας και Βλαχίας, ενώ 44 εξοπλισμένα ποταμόπλοια υπό τον Αλβανό ναύαρχο Ιμπραήμ πασά διέπλεαν το Δούναβη. Αρχιστράτηγος των δυνάμεων αυτών ήταν ο βαλής της Σιλιστρίας Σελήμ Μεχμέτ.

    5. ΄Ενα τμήμα αυτού του στρατού από 5 - 7000 άντρες ξεκίνησε από τη Βράιλα. Αυτό εισήλθε στη Μολδαβία. Στο Γαλάτσι υπήρχαν περί τους 900 ΄Ελληνες επαναστάτες υπό το χιλίαρχο Αθανάσιο Καρπενησιώτη. Οι ΄Ελληνες πληροφορήθηκαν από τις 20/4 τις κινήσεις του εχθρού και άρχισαν προετοιμασίες, κόβοντας τη γέφυρα του ποταμού Σερέτη στο δρόμο προς τη Βράιλα. Στις 30/4 ο Καρπενησιώτης από το παρατηρητήριό του είδε τη συγκέντρωση των Τούρκων στην άλλη όχθη του ποταμού. Κι εκείνοι τον είδαν κι άρχισαν να περνούν το ποτάμι με κινητές γέφυρες. ΄Ωσπου να κατέβουν οι ΄Ελληνες από το λόφο-παρατηρητήριο, 800 Τούρκοι ιππείς διέβησαν το ποτάμι κι έτρεχαν προς το δρόμο του Γαλατσίου για να καταλάβουν πρώτοι παλαιά γέφυρα. Τους πρόλαβε, όμως, την τελευταία στιγμή ολιγομελής ομάδα του Καρπενησιώτη. Αποφάσισε παρά ταύτα να συγκρουστεί μαζί τους και ταυτόχρονα ειδοποίησε να έρθουν από το Γαλάτσι ενισχύσεις. Τους συγκράτησε ώσπου ήρθαν 600 ΄Ελληνες ιππείς και πεζοί. Ο Καρπενησιώτης αντεπιτέθηκε και καταδίωξε τους Τούρκους. Οι Τούρκοι, όμως, επανήλθαν με περισσότερες δυνάμεις. Και πάλι οι ΄Ελληνες τους έτρεψαν σε φυγή και παρέμειναν κύριοι της περιοχής. Παρά ταύτα η αναμέτρηση δεν τελείωσε. Οι Τούρκοι ενισχύθηκαν (το ίδιο και οι ΄Ελληνες) κι επιχείρησαν κυκλωτικό ελιγμό. Ο Καρπενησιώτης τους πρόλαβε και κατέλαβε τα στρατηγικά σημεία. Οι Τούρκοι, έχοντας την αριθμητική υπεροχή, επιτέθηκαν και πάλι. Ηττήθηκαν, όμως, και πάλι και τράπηκαν σε φυγή με βαριές απώλειες. Οι νικητές επανήλθαν στις σκηνές τους έξω από το Γαλάτσι. ΄Ηταν περίπου 900.

     6. Οι Τούρκοι, όμως, την επομένη (1/5) θα επανέρχονταν με περισσότερες δυνάμεις (7000) και καλύτερα εξοπλισμένοι (πεζικό, ιππικό, πλοία, κανόνια κτλ.). Οι ΄Ελληνες κατέφυγαν στα οχυρώματα για να τους αντιμετωπίσουν. Η επίθεση άρχισε με κανονιοβολισμούς εκατέρωθεν. Οι Τούρκοι περικύκλωσαν την πόλη και στη συνέχεια άρχισαν να εισέρχονται στην πόλη. Παρά τις απώλειές τους, οι Τούρκοι πλησίαζαν τις θέσεις των Ελλήνων. Ο αγώνας ήταν άνισος. Οι ΄Ελληνες άρχισαν σταδιακά και με πολλές δυσχέρειες να υποχωρούν προς τον Προύθο. Στη διάσωσή τους συνέβαλαν πολύ και τα πλοία του Ανδρέα Σφαέλου. ΄Ενα ελληνικό τμήμα υπό τον Κοτήρα κυκλώθηκε από τους Τούρκους στο χαράκωμά τους και διεξήγαγε φονικότατη μάχη με όλα τα μέσα. Τελικά επιχείρησαν ηρωική έξοδο με τα σπαθιά στα χέρια και σε άγρια συμπλοκή σκοτώθηκαν όλοι.

   Το μεγάλο οχυρό, όμως, το υπερασπιζόταν ακόμα ο Καρπενησιώτης. Σε αυτό συγκέντρωσαν πλέον τις προσπάθειές τους οι Τούρκοι. ΄Αρχισαν με σφοδρό κανονιοβολισμό. Τρεις επιδρομές τους αποκρούστηκαν. Στη συνέχεια εφάρμοσαν στενή πολιορκία του οχυρού. Η θέση των Ελλήνων έγινε τραγική. Οι Καρπενησιώτης και Παππάς αποφάσισαν να επιχειρήσουν νυκτερινή έξοδο. Το έκαμαν πριν ξημερώσει. Από τους 45 που διασώθηκαν οι 39 έφθασαν στον Προύθο.

     Οι συνολικές απώλειες σε αυτή τη μάχη ήταν:Τούρκοι 1200 - 1300, Ελληνες 300-350 (κυρίως κατά τις εξόδους - υποχώρηση).

     Οι νικητές Τούρκοι, εξαγριωμένοι, λεηλάτησαν το Γαλάτσι κι έσφαξαν περί τους 100 ΄Ελληνες και 200 Μολδαβούς.

     7. ΄Οταν ο Δημ. Χοντζόγλου, που βρισκόταν στο Φωξάνι, έμαθε ότι έφθασαν στο Ρίμνικο 70 Τούρκοι, έσπευσε μ’ ένα τμήμα Ελλήνων πολεμιστών και τους εξόντωσε.

      Επιστρέφοντας στο Φωξάνι βρήκαν άλλους 90 Τούρκους που είχαν καταλάβει την εκεί μονή του Αγ. Ιωάννου. Συγκρούστηκαν μαζί τους επί 5 ώρες με απώλειες, οι διασωθέντες αναχώρησαν για το Τιργοβίστι.

     Οι πολεμιστές του Γαλατσίου στρατοπέδευσαν σε μικρή χερσόνησο στη δεξιά όχθη του Προύθου όπου και οχυρώθηκαν.

      8. Το Γενικό Στρατηγείο των επαναστατών υπό τον Υψηλ. βρισκόταν στο Τιργοβίστι.

     Οι Βλαδιμηρέσκου και Σάββας, μετά την είσοδο των Τούρκων στη Μικρά Βλαχία, άφυγαν από το Βουκουρέστι στις 16/5. Την ίδια μέρα οι Τούρκοι υπό τον Κεχαγιά βεγή Χατζή Καρά Αχμέτ κατέλαβαν το Βουκουρέστι.

     Ο Γεωργάκης Ολύμπιος στις 21/5 πήρε λίγους ιππείς και πήγε στο Γολέσκι όπου συνέλαβε το Βλαδιμηρέσκου, τον οποίο και εκτέλεσε στις 22 προς 23/5/1821 για την ύποπτη κι επαμφοτερίζουσα στάση του. Μέρος του στρατού του Βλαδιμηρέσκου εντάχθηκε στις δυνάμεις του Υψηλ. που έφθασαν τις 10.000. Στο στρατόπεδο του Υψηλ. έφθασαν πληροφορίες για τις κινήσεις των Τούρκων.

      9. Ο Τούρκος στρατηγός, αφού άφησε στο Βουκουρέστι 2000 άντρες, στις 25/5 έφυγε από την Κολεντίνα με 8000 στρατό για να επιτεθεί κατά των επαναστατών του Τιργοβιστίου. Στις 27/5 ένα τμήμα του επιτέθηκε στη μονή Νοτσέτου όπου ήταν οχυρωμένη δύναμη 60 αντρών υπό τους Σαχίνη και Σφήκα, τμήμα της χιλιαρχίας του Κολοκοτρώνη. Οι τουρκικές επιθέσεις αποκρούστηκαν. ΄Οταν ήρθαν ενισχύσεις υπό τον Ιωάννη Κολοκοτρώνη ή Δασκούλια ή Ντάσκουλα (γιο του Αναγνώστη Κολοκοτρώνη) απομακρύνθηκαν.

     Ο Κολοκ., όμως, πρόβλεψε ότι οι Τούρκοι θα επανέρχονταν, γιαυτό ζήτησε ενισχύσεις από τον Υψηλ. Οι ενισχύσεις ήρθαν εγκαίρως και έτσι οι ελληνικές δυνάμεις έφθασαν τους 1500. Οι Τούρκοι επανήλθαν με μεγαλύτερες δυνάμεις κι επιτέθηκαν στη μονή Νοτσέτου. Το τμήμα των Σαχίνη και Σφήκα πρόβαλε αντίσταση. Οι Κολοκ., Ορφανός και Αρχιμανδρίτης με τις δυνάμεις τους βρίσκονταν απ’ έξω και μάχονταν κατά των πολιορκητών Τούρκων, τους οποίους κι έτρεψαν σε φυγή. Τη νύχτα, όμως, οι ΄Ελληνες εγκατέλειψαν τη μονή Νοτσέτου και αναχώρησαν για το Τιργοβίστι.

      10. Στο στρατόπεδο του Τιργοβιστίου επικράτησε αναταραχή και τάσεις φυγής ενόψει τουρκικής επίθεσης. Ο Υψηλ. και οι συνεργάτες του αποφάσισαν να μετακινηθούν στο Πιτέστι (28/5). Εκεί ο Δούκας προσποιήθηκε ασθένεια κι έφυγε. Η διοίκηση του Ιερού Λόχου αφαιρέθηκε από το Βασ. Καραβιά κι ανατέθηκε στο Νικ. Υψηλάντη. Ούτε, όμως, στο Πιτέστι ένιωθαν ασφαλείς κι αποχώρησαν σε ορεινή περιοχή. Οι Γκέτζης και Σάββας προσχώρησαν στους Τούρκους κι ανέλαβαν την καταδίωξη του Υψηλ., προκαλώντας του σοβαρές απώλειες.

   Επακολούθησαν αρκετές συμπλοκές, μικρότερες ή μεγαλύτερες, άλλες κερδισμένες κι άλλες χαμένες για τους ΄Ελληνες. Παντού, όμως, την πρωτοβουλία την είχαν οι Τούρκοι.