6. Οι εκλογές του 1946. Η είσοδος στο φρενοκομείο…

      1. Η νέα κυβέρνηση Σοφούλη ήθελε κι επιδίωκε την αναβολή των εκλογών επ’ αόριστο, ωσότου αποκτήσει τον έλεγχο του κράτους. Προς τούτο πρόβαλε (4/12) στους Συμμάχους ως δικαιολογία (όχι αβάσιμη) την αδυναμία διεξαγωγής των εκλογών στις 31/3/46, διότι α) η εσωτερική κατάσταση της χώρας δεν εξομαλύνθηκε, και β) δεν άρχισε καν ακόμη η εκκαθάριση των εκλογικών καταλόγων.

      Αυτό ανησύχησε τους Αμερικανούς. Την αναβολή, όμως, την ευνοούσαν τόσο τα αριστερά κόμματα όσο και το Λαϊκό. Η αμερικανική Πρεσβεία ήταν αντίθετη. Τελικά επιβλήθηκε αυτή η άποψη. Τη διεξαγωγή τους θα επέβλεπε 3μελής (από ΗΠΑ, Αγγλία και Γαλλία) Συμμαχική Αποστολή. Αυτό σηματοδότησε την ενεργότερη εμπλοκή των Αμερικανών στα εσωτερικά της Ελλάδα.

      2. Από τις εκλογές της 31/3/46 απείχαν το ΚΚΕ και ορισμένα μικρά κόμματα (κι εκείνο του Γ. Καφαντάρη). Συντριπτική (55,1%) ήταν η νίκη της Ηνωμένης Παράταξης Εθνικοφρόνων υπό τους Κων. Τσαλδάρη, Στυλ. Γονατά και Α. Αλεξανδρή, δεύτερο κόμμα (με 19,3%) ήρθε η Εθνική Πολιτική Ένωσις των Σοφ. Βενιζέλου, Γ. Παπανδρέου και Παν. Κανελλόπουλου, τρίτο το Κόμμα των Φιλελευθέρων υπό το Θεμ. Σοφούλη, και το Εθνικό Κόμμα Ελλάδος (με 6%) του Ναπ. Ζέρβα. Κατά τους Παρατηρητές η νοθεία δεν ξεπερνούσε το 2%. Αυτό αποτυπώθηκε και στην Έκθεση της Συμμαχικής Αποστολής (της 11/4/46) που χαρακτήριζε τις εκλογές δίκαιες, ελεύθερες κι αντιπροσωπευτικές της λαϊκής βούλησης.

    Ναι μεν οι εκλογές δεν έλυσαν το ελληνικό πολιτικό πρόβλημα, αλλά αποτέλεσαν την αρχή και τη βάση της ομαλότητας και νομιμότητας.

      3. Ταυτόχρονα, όμως, αποτέλεσε και τη σηματοδότηση (ή την επιζητούμενη αφορμή) της έναρξης μιας από τις τραγικότερες περιόδους της Ελληνικής Ιστορίας. Στις 30/3 (παραμονή των εκλογών) τμήμα ένοπλων κομουνιστών επιτέθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα του Λιτόχωρου του Ολύμπου με θύματα 9 χωροφύλακες και 2 στρατιώτες. Αυτή δεν ήταν μια ανεύθυνη ενέργεια και πρωτοβουλία κάποιου ανεγκέφαλου τοπικού κομματικού στελέχους/παράγοντα. Πραγματοποιήθηκε με διαταγή (ή έστω έγκριση) του Γ.Γ. του ΚΚΕ Νικ. Ζαχαριάδη προς τους Μάρκο Βαφειάδη και Γιώργη Κικίτσα στις 21/3 στη Θεσσαλονίκη, κατευθυνόμενου στην Πράγα.

     Είναι πλέον γενικευμένη η άποψη κι εκτίμηση (όχι άστοχη) ότι αυτό το αιματηρό επεισόδια αποτέλεσε το σύνθημα έναρξης της εμφύλιας 3ετούς συμφοράς. Κατά την άποψη, όμως, του επικεφαλής της ομάδας επίθεσης Αλ. Ρόσιου (Υψηλάντη) στόχος της επίθεσης ήταν η εξόντωση μιας «ισχυρής και άγριας τρομοκρατικής ομάδας που δρούσε» στην περιοχή. Ο ισχυρισμός είναι αυτόδηλα αβάσιμος, διότι α) δεν αναφέρεται ούτε το όνομα της «ομάδας» ούτε, έστω, ο αρχηγός της, β) δεν είναι καταγεγραμμένη κάποια τέτοια ομάδα στην περιοχή που δρούσε τη συγκεκριμένη στιγμή, και γ) με τη δολοφονία αυτών κρατικών οργάνων αυτή η υποτιθέμενη «ομάδα» έμεινε άθικτη…..