3. Εκστρατεία στο Λίβανο

      Στις 25/10/1824 ο Χατζηστάθης Ρέζης παρουσιάστηκε στο Βουλευτικό και ισχυρίστηκε ότι μεταφέρει πρόταση του εμίρη του Λιβάνου για συμμαχία Ελλάδας και Λιβάνου ώστε με τη συνδρομή του ελληνικού στόλου να ελευθερωθεί ο Λίβανος και η Κύπρος. Το Βουλευτικό δέχτηκε την πρόταση. Στις 13/7/25 ανέθεσε στο Ρέζη να συνοδεύσει, ως γνώστη των του Λιβάνου, τους Ελληνες απεσταλμένους-διαπραγματευτές (2 Ελλαδίτες και 1 Κύπριο). Ο Ρέζης πρότεινε να σταλούν 3.000 στρατιώτες και 20 πλοία.

     Αρχικά η υπόθεση προωθούνταν χαλαρά και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Αναζωπυρώθηκε, όμως, από μια ομάδα τολμηρών Ελλήνων στρατιωτικών όταν πληροφορήθηκαν την υπόθεση. Πρωταγωνιστής της σχεδιαζόμενης εκστρατείας ήταν ο Κύπριος Χαρ. Μάλης, ο οποίος ανησύχησε από την επιπολαιότητα και ίσως την ιδιατέλεια αυτών των κύκλων. Στις 29/1/1826 τους κατήγγειλε στο Βουλευτικό, ιδιαίτερα το Χατζημ. Νταλιάνη.

      Ο Χατζημιχάλης δεν πτοήθηκε. Επιδόθηκε σε στρατολόγηση ομοϊδεατών του. Το Φεβρ. του 1826 συγκέντρωσε 2.000 περίπου πολεμιστές. Στο τέλος Φεβρ. αναχώρησαν με 14 καράβια κι έφθασαν στις ακτές της Συρίας. Επιδόθηκαν σε λεηλασίες. Ο εμίρης τους ζήτησε πληρεξούσια γράμματα της Κυβέρνησης. Δεν είχαν. Τους διέταξε να εγκαταλείψουν τη χώρα του. Στις 25/3 πήραν το δρόμο της επιστροφής.