2. Στην Πελοπόννησο. Οι "προσκυνημένοι"

      1. Την άνοιξη του 1827 ο Ιμπραήμ αποφάσισε να επαναλάβει τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του στην Ηλεία. Στις 6/4 κατέλαβε τον Πύργο. Στα μέσα Απρ. ένα άλλο σώμα επιτέθηκε στο φρούριο Χλομούτσι. Συνάντησε ισχυρή αντίσταση. Είχαν καταφύγει εκεί 1.000 - 1.500 γυναικόπαιδα και το υπεράσπιζαν 200 - 300 ένοπλοι. Οι Τούρκοι το πολιόρκησαν. Τελικά παράδόθηκε στις 4/5 με συνθήκη. Η Ηλεία υποτάχθηκε.

       2. ΄Ενα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετώπισε η Επανάσταση ήταν οι «προσκυνημένοι» που διαρκώς πλήθαιναν εξαιτίας των τουρκοαιγυπτιακών πολεμικών επιτυχιών. Κορυφαίος από τους «προσκυνημένους» οπλαρχηγούς ήταν ο Δημ Νενέκος, που έγινε κήρυκας της υποταγής στον Ιμπραήμ. Τ' ὄνομά του έκτοτε κατέστη συνωνυμο με του προδότη. ΄Ενας σύγχρονος Εφιάλτης. Εναντίον αυτών ανέλαβε σκληρό αγώνα ο Κολοκοτρώνης. ΄Επρεπε να καταλάβουν όσοι γίνονταν «νενέκοι» για να γλυτώσουν από τον Ιμπραήμ και τον Τούρκο ότι κινδύνευαν εξίσου από τον Κολοκοτρώνη.

     Στις 5/6 ο Κολοκ. διέταξε το Νικηταρά να προχωρήσει σε ευρεία στρατολόγηση στις επαρχίες του Μυστρά, της Μεσσηνίας, της Αρκαδίας και του Λεονταρίου. Την ίδια εντολή έδωσε και σε άλλους οπλαρχηγούς. Διέταξε ακόμη την ίδρυση στρατοπέδων. Ο ίδιος στις 19/6, οδηγώντας τους Κορινθίους, έφθασε στην πεδιάδα του Φενεού, όπου επιδόθηκε σε νουθεσίες και απειλές προς τους υποψήφιους ή πιθανούς «προσκυνημένους».

       3. Μέσα σε αυτό το κλίμα οι απροσκύνητοι συγκεντρώθηκαν στη μονή του Μεγάλου Σπηλαίου. Στις 24/6 ο Ιμπραήμ με το στρατό του (4.000 του Ντελή Αχμέτ και 2.000 «προσκυνημένους» υπό το Νενέκο) επιτέθηκε στη μονή. ΄Ολα τα γιουρούσια τους αποκρούστηκαν. ΄Ετσι, στις 25/6 ο Ιμπραήμ αποσύρθηκε κι αναχώρησε για την Τρίπολη.

       Σε άλλη επίθεση ο Ντελή Αχμέτ πυρπόλησε το απροσκύνητο Διακοφτό. Αντίθετα, οι Γενν. Κολοκ. και Πλαπούτας επιτέθηκαν στο προσκυνημένο Λιβάρτζι με αποτέλεσμα την καταφυγή των κατοίκων του στο ελληνικό στρατόπεδο. Οργισμένος ο Ιμπραήμ, αποφάσισε να επιτεθεί κατά της Καρύταινας και να την αφανίσει.

      4. Ο Γενν. Κολοκ. ανάγκασε τους Τούρκους της πεδιάδας της Δημητσάνας να καταφύγουν πανικόβλητοι στην Τρίπολη.

       5. Ο Θ. Κολοκ. διέταξε τους Γενν. Κολοκ. και Πλαπούτα να κατευθυνθούν στα Καλάβρυτα όπου υπήρχαν πολλά χωριά προσκυνημένα. Ταυτόχρονα ο ίδιος συνέχιζε το σκληρό και επίπονο αγώνα κατά της επικίνδυνης αυτής πληγής που κακοφορμούσε. Η κυβερνητική στήριξη στον αγώνα του ήταν, δυστυχώς, ανύπαρκτη. Ο αγνός πατριώτης διεξήγαγε διμέτωπο αγώνα.

      6. Στις αρχές Ιουλ. ο Κολοκ. με 500 άντρες ήρθε στο χωριό Πατσάκους, κοντά στο Μ. Σπήλαιο. Από εκεί κάλεσε τους προσκυνημένους των γύρω περιοχών να ενωθούν μαζί τους.

       Στις 17/7 σε πεισματώδη μάχη που έγινε στο μοναστήρι του Αγ. Ιωάννη στο χωριό Τσετσεβά του Αιγίου, οι ΄Ελληνες υπό τους Φρεϊζόπουλο και Χελιώτη κατάφεραν να διώξουν από την περιοχή τούς Τούρκους και τους «προσκυνημένους».

    7. Οι μονάδες των Πλαπούτα, Μελετόπουλου και Πετμεζαίων επέστρεψαν στο Αίγιο για να επαναφέρουν τους πληθυσμούς στον εθνικό χώρο. Ο Γενναίος πήγε για τον ίδιο λόγο στα Καλάβρυτα.

     Στις 27/8 τουρκική δύναμη με τη σύμπραξη του Νενέκου επιτέθηκε κατά των ελληνικών σωμάτων των Πλαπούτα, Μελετόπουλου, Σουλιώτη, Χρ. Φωτομάρα κ.ά. (2.000 περίπου) στην Καυκαριά. Αποκρούστηκε, αφήνοντας 700 νεκρούς. Επιτυχίες είχε και ο Γενναίος στη γέφυρα της Δεμούτας και στη Δίβρη.

      Η πληγή των «προσκυνημένων αλλού έκλεινε κι αλλού (στη Μεσσηνία π.χ.) άνοιγε. Στα μέσα Αυγ. ο Κολοκ., με ειδοποίηση του Νικηταρά, έσπευσε στη Μεσσηνία για να περιορίσει το κακό. Οι περισσότεροι πάντως από τους «προσκυνημένους» οπλαρχηγούς, πλην του Νενέκου, ως το τέλος Αυγ. εγκατέλειψαν τον Ιμπραήμ.

     8. Ο Ιμπραήμ συνειδητοποίησε ότι όσο αντιστεκόταν η Καρύταινα, η Πελοπόννησος δε θα υποτασσόταν. Γιαυτό το Σεπτ. έφθασε στη Ζαχάρω απόπου εξέδωσε διαταγές προς τους «προσκυνημένους» να ετοιμαστούν για εισβολή στην Καρύταινα.

      Στις 24/9 ο Κεχαγιάμπεης κάλεσε τους Μανιάτες και τους Μεσσήνιους με σκληρό ύφος να προσκυνήσουν. Οι Μεσσήνιοι αρνήθηκαν με εξίσου άκαμπτο φρόνημα.

     Στα τέλη Σεπτ. έφθασε στον Αλμυρό ο Κολοκ. και συνάντησε τους Μανιάτες. Από εκεί έστειλε μήνυμα στους ναυάρχους των τριών συμμαχικών Δυνάμεων ότι ο Ιμπραήμ προβαίνει σε γενοκτονία. Αμέσως μετά αναχώρησε για το Φανάρι απόπου ήρθε είδηση ότι παρουσιάζει τάσεις «προσκύνησης».

     Οι τρεις ναύαρχοι έσπευσαν να διαπιστώσουν αν η καταγγελία του Κολοκ. αλήθευε. Το διαπίστωσαν με τα μάτια τους.