Βορειοελλαδίτικα σκιρτήματα

   1. Σημαντική για την εξέλιξη των πραγμάτων της τουρκόδουλης Βαλκανικής ήταν η σερβική επανάσταση του 1804. ΄Ισως και προπομπός όσων επρόκειτο ν’ ακολουθήσουν.

     Αυτή η επανάσταση επηρέασε βαθιά και το φρόνημα των Ελλήνων, των βόρειων κυρίως περιοχών. Αρκετοί ήταν οι ΄Ελληνες που έσπευσαν να βοηθήσουν τους Σέρβους, γνωστότεροι από τους οποίους ήταν οι Γεωργάκης Ολύμπιος, Νικοτσάρας και Καρατάσος. Επίσης πολλοί ΄Ελληνες των παραδουνάβιων περιοχών έσπευσαν να ενταχθούν στους Σέρβους επαναστάτες με πρωτεργάτη το Ροδοφοινίκη.

     2. Η ρωσοτουρκική συνθήκη ανακωχής του Τιλσίτ (1807) ευνοούσε τα σχέδια του Αλή πασά για συντριβή της ελληνικής αναταραχής. ΄Ετσι, οι Κατσαντώνης και Μπότσαρης και άλλοι 3.500 περίπου ΄Ελληνες κατέφυγαν στην Κέρκυρα, ενώ οι κλέφτες του Ολύμπου Νικοτσάρας, οι Λαζαίοι κ.ά. κατέφυγαν στις Βόρειες Σποράδες κι έγιναν πειρατές, διεξάγοντας αμείλικτο πόλεμο κατά των Τούρκων.

      Τον Ιούν. του 1807 ο Ρώσος ναύαρχος Σενιάβιν προσκάλεσε το Νικοτσάρα στην Τένεδο όπου ναυλοχούσε ο ρωσικός στόλος. ΄Εκεί φαίνεται ότι οι δύο άντρες κατέστρωσαν το παράτολμο σχέδιο να διασχίσει ο Νικοτσάρας τις βαλκανικές χώρες και να ενωθεί με το ρωσικό στρατό στη Βλαχία.

      Μετά από αυτό ο Νικ. αποβιβάστηκε στη Χαλκιδική με 120 Τουρκαλβανούς (για παραπλάνηση) και 200 ΄Ελληνες. Από εκεί προχώρησε, πέρασε το Στρυμόνα κοντά στον Αχινό και κατευθύνθηκε προς τη Ζίχνα. Εναντίον του ο Ισμαήλ μπέης των Σερρών έστειλε 8000 άντρες. Τρεις μέρες κράτησε η συμπλοκή. Οι Τουρκαλβανοί προσχώρησαν στους Τούρκους. Ο Νικ. έμεινε μόνο με τους ΄Ελληνες. Αυτοί, καθώς έβλεπαν να σφίγγει γύρω τους ο κλοιός, επιχείρησαν νυκτερινή έφοδο εξόδου με τα γιαταγάνια στα χέρια και κατάφεραν να περάσουν μέσα από τους Τούρκους. Μετά από απίστευτες ταλαιπωρίες έφθασαν στο ΄Αγ. ΄Ορος όσοι σώθηκα: ο Νικ., τα πρωτοπαλίκαρα κι 60 περίπου άντρες.

      Στις αρχές Ιουλ. 1807 ο Νικ. εμφανίστηκε στο Λιτόχωρο όπου, πολεμώντας κατά των Τούρκων και στρατολογημένων Ελλήνων χωρικών (αγανακτισμένων κατά των κλεφτοπειρατών), βρήκε το θάνατο. Οι σύντροφοί του μετέφεραν τη σορό του και τον έθαψαν στη μονή Ευαγγελιστρίας της Σκιάθου.

       3. ΄Ενας άλλος ΄Ελληνας που επηρεάστηκε από τη σερβική επανάσταση ήταν ο Ευθύμιος Μπλαχάβας, στην περιοχή του Ολύμπου Θεσσαλίας. ΄Ετσι, στις αρχές Απρ. 1808 οι αδελφοί Μπλαχαβαίοι κ.ά. ξεσηκώθηκαν κατά των τυράννων τους Αλβανών δερβεναγάδων με σκοπό να τους εξοντώνουν όπου κι αν τους έβρισκαν. Τούρκους δεν πείραζαν. Τους συμπαραστάθηκαν και μερικοί Τούρκοι κι Αλβανοί δυσαρεστημένοι από τον Αλή. Οι Μπαχλαβαίοι ήρθαν σε συνεννόηση και με τους Δεληγιάννη, αρματολό του Μετσόβου, και Ευθύμιο Στουρνάρη ώστε να καταλάβουν το πέρασμα μεταξύ Μετσόβου και Καλαριτών για να μην περάσει ο Αλή στη Θεσσαλία. Οι δύο άντρες, όμως, επέτρεψαν στις δυνάμεις του Αλή υπό το Μουχτάρ πασά να εισβάλουν στην Καλαμπάκα και στα χωριά των Τρικάλων. Η σύγκρουση Μπλαχάβα - Αλβανών έγινε στο Καστράκι, κοντά στην Καλαμπάκα. Οι απώλειες μεγάλες εκατέρωθεν. Ανάμεσα στους νεκρούς και ο αδελφός τού Θύμιου, Θεοδωράκης.

      Μετά από αυτό ο Ευθύμιος Μπλαχάβας και άλλοι ΄Ελληνες οπλοφόροι υποχώρησαν στον ΄Ολυμπο κι από εκεί στις Βόρ. Σποράδες απόπου συνέχισαν τον αγώνα με καταδρομές κατά των Τούρκων. Εκεί ο Μπλαχάβας ξεγελάστηκε από τον καπουδάν πασά και παραδόθηκε. Εκείνος τον παρέδωσε στον Αλή πασά που τον σκότωσε.