Η πολιορκία της Κων/πολης, της Θεσ/νίκης 

και των Ιωαννίνων

    Προτού πεθάνει ο Μωάμεθ Α΄ όρισε διάδοχό του το γιο του Μουράτ, διοικητή ως τότε της Αμάσειας. Το Βυζάντιο διχάστηκε ως προς τη στάση που έπρεπε να τηρήσει απέναντι στο Μουράτ Β΄ και στις δυναστικές διαμάχες ανάμεσα στους γιους του Μωάμεθ Α΄. Επικράτησε η άποψη του Ιωάννη Η΄, ότι έπρεπε ν’ αξιοποιήσουν το «χαρτί» του ομήρου τους Μουσταφά. Ο Μανουήλ Β΄ ήταν πια γέρος.

     Συμφωνήθηκε με το Μουσταφά να παραδώσει στο Βυζάντιο την Καλλίπολη, τη βορειοδυτική παραλία του Ευξ. Πόντου ως τη Βλαχία και τμήμα της Μακεδονίας. Πολεμικά πλοία οδήγησαν τους Μουσταφά και Τζουνεΐντ στην Καλλίπολη, την οποία πολιόρκησαν. Η πόλη, εκτός από το εσωτερικό φρούριο, παραδόθηκε. Η πολιορκία συνεχίστηκε από τους Βυζαντινούς, ενώ ο Μουσταφά αναχώρησε για την Αδριανούπολη. Εκεί συγκρούστηκε με τις δυνάμεις του Μουράτ Β΄ που ήρθαν από τη Μ. Ασία και τις νίκησε. Ο Μουσταφά ανακηρύχθηκε σουλτάνος της Θράκης. Η Καλλίπολη παραδόθηκε. Ο Μουσταφά, όμως, δεν παρέδωκε την Καλλίπολη στους Βυζαντινούς. Ο Μουράτ Β΄ ζήτησε τη συμμαχία του Βυζαντίου. Οι Βυζαντινοί έθεσαν ως όρο την παράδοση της Καλλίπολης. Ο Μουράτ Β΄ τον απέρριψε. Ο Μουσταφά το 1422 θέλησε να επεκτείνει την κυριαρχία του και στη Μ. Ασία, αλλ’ απέτυχε.

    Οι Θρακιώτες συνέχισαν ν’ αναγνωρίζουν ως σουλτάνο το Μουσταφά. Ο Μουράτ Β΄ αδυνατούσε να στείλει στρατεύματα. Προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει ο Γενουάτης διοικητής της Νέας Φώκαιας. Στις δυνάμεις του προστέθηκαν και Φράγκοι μισθοφόροι της Ν. Φώκαιας. Με έφοδο κυρίευσαν την Καλλίπολη. Ο Μουσταφά κατέφυγε αρχικά στην Αδριανούπολη και μετά στη Βλαχία όπου συνελήφθη κι εκτελέστηκε.

    Αυτή η εξέλιξη έφερε σε δυσχερή θέση την Κων/πολη. Ο νικητής όχι μόνο αρνήθηκε κάθε διαπραγμάτευση μαζί της, αλλά και ανέλαβε επίθεση εναντίον της. Στις 10/6/1422 άρχισε η πολιορκία της Κων/πολης. Ο κλοιός γύρω από την πόλη ήταν ασφικτικός από πολυάριθμο στρατό. Η άμυνα της πόλης άντεχε στις λυσσαλέες και συνεχείς επιθέσεις. Η μεγάλη επίθεση της 24/8/1422 αποκρούστηκε αποτελεσματικά. Στις αρχές Σεπτ. ο Μουράτ Β΄ έλυσε την πολιορκία κι αποχώρησε. Φαίνεται ότι σε αυτό συντέλεσαν και οι επαφές του Μανουήλ Β΄ με έναν άλλο διεκδικητή του σουλτανικού θρόνου ονόματι Μουσταφά, αδελφό κι αυτόν του Μουράτ Β’, που ως τότε είχε περάσει απαρατήρητος. Αυτός πήγε στην Προύσα όπου επευφημήθηκε ως σουλτάνος.

    Ο Μουράτ Β΄ πήγε στην Αδριανούπολη, με προοπτική να στραφεί κατά του Μουσταφά. Πέρασε στη Μ. Ασία όπου κοντά στη Νίκαια κατανίκησε κι αιχμαλώτισε το Μουσταφά (αρχές 1423). Μετά από αυτό κάθε εστία αμφισβήτησης του Μουράτ Β΄ εξέλιπε.

     Στον ελλαδικό χώρο: α) τουρκικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Πελοπόννησο, β) ο αποκλεισμός της Θεσ/νίκης συνεχιζόταν. Οι Βυζαντινοί υποσχέθηκαν να την παραχωρήσουν στους Βενετούς υπό όρους. Το Σεπτ. του 1423 η Θεσ/νίκη πέρασε στα χέρια των Ενετών. Αυτό εξόργισε το Μουράτ Β΄.

    Προτεραιότητα για το Μουράτ Β΄, όμως, είχε ο πλήρης έλεγχος της Μ. Ασίας. Προς τούτο το Φεβρ. του 1424 συνήψε σχέσεις με το Βυζάντιο με περαιτέρω συρρίκνωση του τελευταίου. Το ίδιο έκαμε και με τον Ούγγρο βασιλιά. Απερίσπαστος πλέον στράφηκε κατά του φιλόδοξου διοικητή της Σμύρνης Τζουνεΐντ. Παρά την πείσμονα αντίσταση αυτού στο φρούριο Υψηλή, νικήθηκε και θανατώθηκε. Οι περιοχές του Αϊδινίου και του Μεντεσέ ενσωματώθηκαν στο οθωμανικό κράτος. Μόνος αντίπαλος του Μουράτ στη Μ. Ασία έμεινε ο εμίρης της Καραμανίας.

     Στον περίγυρο του Μουράτ Β΄ διαμορφώθηκαν δύο τάσεις-μερίδες, μία φιλοπόλεμη κι επεκτατική και μία μετριοπαθής προς την οποία έκλινε και ο ίδιος, κρατώντας αρχικά τις ισορροπίες.

    Σε μια πολεμική επιχείρηση ο Μουράτ Β΄ προσάρτησε τη Σερβία και το 1428 σύναψε ειρήνη με τον κύριο αντίπαλό του στα Βαλκάνια Ούγγρο βασιλιά Σιγισμούνδο. Επόμενος στόχος του η κατάληψη της Θεσ/νίκης. Η βενετική κατοχή της είχε γίνει μισητή στους κατοίκους της. Οι Βενετοί, συνειδητοποιώντας την κατάσταση, άρχισαν να διαρρέουν σε άλλες κτήσεις τους.

     Στις 26/3/1430 ο Μουράτ ήρθε έξω από τη Θεσ/νίκη κι αξίωσε την παράδοσή της. Η βενετική διοίκηση εμπόδισε την παράδοση των κατοίκων της. Αυτό εξώθησε το σουλτάνο να επιχειρήσει στις 29/3 έφοδο. Η πόλη κυριεύτηκε και λεηλατήθηκε. Σε λίγο ο Μουράτ επέβαλε την τάξη κι άρχισε την ανασυγκρότηση της πόλης.

    Την περίοδο αυτή τα Γιάννενα τελούσαν υπό ιδιόρρυθμο καθεστώς αυτονομίας. ΄Ηταν ο επόμενος στόχος του σουλτάνου. Την κατάληψή τους ανέλαβε ο μπεηλέρμπεης Σινάν, αποφεύγοντας τη βία. Τάζοντας στους κατοίκους διάφορα προνόμια, πέτυχε να του παραδώσουν την πόλη.

      Με αυτές τις επιτυχίες ο Μουράτ Β΄ έβαλε γερά θεμέλια στα Βαλκάνια, αλλά δεν αρκέστηκε σε αυτές. ΄Ήθελε να ξεμπερδεύει και με τους Σέρβους και Ούγγρους. Το 1437, θορυβημένος από τη μετάβαση του αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ στη Δύση, θέλησε να επιτεθεί στην Κων/πολη, αλλά τον απέτρεψε ο στενός συνεργάτης του Χαλίλ. Τότε στράφηκε κατά των Σέρβων και Ούγγρων. Αρχικά, όμως, αρκέστηκε στην κατάληψη της πλούσιας σε άργυρο σερβικής περιοχής του Novo Brdo (1447).