2. Στην Ανατολική Στερεά και στην Εύβοια

      1. Η προσπάθεια του Διαμαντή να ελέγξει την κατάσταση σε ολόκληρη την Εύβοια προσέκρουσε στην αντίσταση του Κριεζώτη για την περιοχή της Καρύστου. Ο τελευταίος απέκρουσε στη θέση Διακόφτι, ανατολικά των Στύρων, τις δυνάμεις του Ομέρ μπέη της Καρύστου. Μεγαλύτερη ήταν η επιτυχία του στο Βατίτσι στις 6/5 όπου διέλυσε την εκεί εγκατεστημένη τουρκική προφυλακή και τον ίδιο τον Ομέρ μπέη. Μετά από αυτό άνοιξε ο δρόμος για την Κάρυστο, την οποία πολιορκούσε όλο και στενότερα.

Προ του κινδύνου να καταληφθεί η Κάρυστος στις 25/5 τουρκικά πλοία αποβίβασαν 4.000 γενιτσάρους και 500 ιππείς. Οι ΄Ελληνες πανικοβλήθηκαν. Ο Κριεζώτης έμεινε με 150 άντρες. Επακολούθησαν σφαγές αμάχων, ατιμώσεις κτλ. Ο Κριεζώτης κατέφυγε στη Σκόπελο. Οι Τομαράς και Καμπιώτης φονεύθηκαν ενώ κατευθύνονταν στην Κύμη.

     2. Οι περιοχές Λοκρίδας, Βοιωτίας και Φωκίδας έμειναν γυμνές από επαναστατικές δυνάμεις. Η παρουσία των Πανουργιά και Σκαλτσοδήμου ήταν υποτυπώδης.

     3. Ο κύριος όγκος των δυνάμεων των Περκόφτσαλι και Σαλίχ στις αρχές Ιουλ. παρέμενε στη Βοιωτία. Από ελληνικής πλευράς επικρατούσε πολεμική αφασία. Μόνο ο Ανδρούτσος κινήθηκε από Αθήνα προς Βοιωτία και στις 7/7 χτύπησε νύχτα τον εχθρό στην Καπούρνα, προκαλώντας του σημαντικές απώλειες κι αναγκάζοντάς τον να καταφύγει στο Καλαμάκι της Λιβαδιάς. ΄Ετσι, στα τέλη Μαΐου εισέβαλαν ανενόχλητες στην περιοχή 10.000 τουρκικές δυνάμεις υπό τους Γιουσούφ πασά Περκόφτσαλι και Σαλίχ πασά. Καταδίωξαν, σκότωσαν, αιχμαλώτισαν, κατέστρεψαν, προκάλεσαν συμφορές. Ελληνική αντίδραση δεν υπήρξε.

     4. Στις 17/7 έφθασε στη Χαλκίδα ο Περκόφτσαλι. Από εκεί με 12.000 στρατό κινήθηκε να υποτάξει τη βόρεια Εύβοια. ΄Οταν έφθασε στα Βρυσάκια, το εκεί ελληνικό στρατόπεδο από 800 πολεμιστές διαλύθηκε με διαταγή του αρχηγού του Διαμαντή Νικολάου. Αντίθετα, ο οπλαρχηγός Σταύρος Βασιλείου κατέλαβε οχυρές θέσεις στο Δερβένι και απέκρουσε πέντε εχθρικές επιθέσεις, προκαλώντας σοβαρές απώλειες στον εχθρό. Την επομένη, όμως, οι Τούρκοι πέρασαν ανενόχλητοι, επειδή ο Διαμαντής αρνήθηκε να δώσει φυσέκια στους άντρες του Βασιλείου. Ο Διαμαντής πέρασε στη Σκιάθο, ενώ οι δυνάμεις του διασκορπίστηκαν. Αντίσταση πρόβαλαν μόνο οι άντρες του καπετάνιου Λιάκου μέχρι που φονεύθηκε ο αρχηγός τους.

   Οι Τούρκοι, αφού πέτυχαν το σκοπό τους, στις 10/8 επέστρεψαν στη Χαλκίδα.

      5. Ο Γκούρας απέφευγε να εκστρατεύσει κατά των Τούρκων, φοβούμενος ότι οι Αθηναίοι θα καταλάμβαναν την Ακρόπολη. Η κατάσταση ανάμεσα στις δυο πλευρές ήταν τεταμένη. Στις 23/6 μάλιστα ο Γκούρας σκότωσε τον Αθηναίο Ν. Σαρρή, επειδή επιχείρησε να εμποδίσει τους στρατιώτες του να κακοποιούν τους Αθηναίους. Στις αρχές Ιουλ., όμως, προ του τουρκικού κινδύνου συμφιλιώθηκαν.

     Παρά τους φόβους των Αθηναίων, όμως, οι Τούρκοι πασάδες Περκόφτσαλι και Σαλίχ δεν κινήθηκαν προς την Αθήνα. Στις 27/8 ο Σαλίχ έστειλε στην Αθήνα 500 ιππείς για να ανιχνεύσουν τις ελληνικές δυνάμεις. Η ελληνική δύναμη υπό το Δημ. Λέκκα περίμενε τους Τούρκους στην Κάνζα, τους απέκρουσε και τους υποχρέωσε να γυρίσουν στη Θήβα.