Ανακατάληψη της Καλλίπολης

     Το 1355 ο Ιωάννης Ε΄ έστειλε επιστολή στον πάπα Ιννοκέντιο ΣΤ΄ ζητώντας του στρατιωτική βοήθεια με αντάλλαγμα την ένωση των Εκκλησιών. Ο πάπας, όμως, ενδιαφερόταν μόνο για τα «ανταλλάγματα» και το εγχείρημα απέτυχε. Ο πάπας ενδιαφερόταν κυρίως για την ανάληψη μιας νέας σταυροφορίας για να στηρίξει το βασιλιά της Κύπρου Πέτρο Α΄ Λουζινιάν που μαχόταν εναντίον των Τούρκων (1361) και της Αιγύπτου (1365). Οι Βυζαντινοί πέτυχαν μια προσωρινή ειρήνη με τους Οθωμανούς.

      Ο Ιωάννης Ε΄ επέμενε να ελπίζει στη Δύση. Απευθύνθηκε και πάλι στο νέο πλέον πάπα Ουρβανό Ε΄. Αυτός δέχθηκε με ευμένεια την έκκλησή του για βοήθεια και παρακίνησε τον Ούγγρο βασιλιά Λουδοβίκο το Μεγάλο και άλλους ηγεμόνες της Δύσης να βοηθήσουν, εκτός από το βασιλιά της Κύπρου Πέτρο Α΄ Λουιζινιάν στους πολέμους του κατά των Τούρκων της νότιας Μ. Ασίας και κατά της Αιγύπτου, και την Κων/πολη. Στις αρχές Σεπτ. 1364 ο Αμεδαίος ΣΤ΄, κόμης της Σαβοϊας και στενός συγγενής της μητέρας του Ιωάννη Ε΄ Άννας της Σαυαδικής, ονομάστηκε αρχηγός της σταυροφορίας. Η σταυροφορία αναβλήθηκε για τον επόμενο χρόνο ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα. Ο καιρός περνούσε, όμως, και οι ετοιμασίες δεν προχωρούσαν. Μόνο ο Λουδοβίκος, που σχεδίαζε την κατάκτηση των Βαλκανίων, στις αρχές του 1365 επιτέθηκε κατά της δυτικής Βουλγαρίας με την πρόφαση ότι βοηθάει το Βυζάντιο. Την άνοιξη του 1365 κατέλαβε το Βιδίνιο στο Δούναβη και άρχισε διαπραγματεύσεις με τον Ιωάννη Ε΄ για να συμπολεμήσουν κατά των Τούρκων. Αυτό, όμως, στην ουσία δε σήμαινε και την έναρξη της οργανωμένης σταυροφορίας. Γιαυτό οι Τούρκοι της Ανατολής σχεδόν εκάγχαζαν με αυτές τις κινήσεις, θεωρώντας τες καταδικασμένες.

     Τον επόμενο χρόνο (1366) ο Αμεδαίος ΣΤ΄ κατευθύνθηκε με τους σταυροφόρους του προς τη Βενετία. Ταυτόχρονα ο Ιωάννης Ε’ αναχωρούσε για την πρωτεύουσα της Ουγγαρίας Βούδα για να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με το Λουδοβίκο. Οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν.

     Στη συνέχεια ο Αμεδαίος ξεκίνησε από την Βενετία με 20 πολεμικά πλοία και τον Αύγουστο 1366 έφθασε στα Δαρδανέλια. Με τη βοήθεια του δυνάστη της Μυτιλήνης Gattilusi προχώρησε στην πολιορκία της Καλλίπολης από ξηρά και θάλασσα. Αρχικά προβλήθηκε αντίσταση από τους πολιορκούμενους Τούρκους. Τελικά, όμως, υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν νύχτα το φρούριο, το οποίο στις 23/8/1366 καταλήφθηκε από τους χριστιανούς. Στις αρχές Σεπτ. ο Αμεδαίος ΣΤ΄ εισερχόταν θριαμβευτής στην Κων/πολη. Αναγκάστηκε, όμως, να διακόψει τις επιχειρήσεις του κατά των Τούρκων, διότι….

  Ο Ιωάννης Ε΄, επιστρέφοντας από την Ουγγαρία, αιχμαλωτίστηκε από τον τσάρο της ανατολικής Βουλγαρίας Ιωάννη Σισμάν. Ο Αμεδαίος έσπευσε από την Κων/πολη στη Μαύρη Θάλασσα για να τον ελευθερώσει. Κατά τον επελθόντα χειμώνα (1366/67) επιδόθηκε στην ανακατάληψη πόλεων του Ευξείνου Πόντου που είχαν κυριεύσει οι Βούλγαροι. Μετά επέστρεψε στην Κων/πολη με τον απελευθερωμένο Ιωάννη Ε΄. Στράφηκε κατόπιν κατά των Τούρκων της Προποντίδας, ελευθερώνοντας δυο μικρά κάστρα, και μιας ακτής του Ελλησπόντου. Τον Ιούνιο του 1367 παρέδωσε στους Βυζαντινούς τις περιοχές που ελευθέρωσε και αναχώρησε στη Βενετία.

    Ο Ιωάννης Ε΄, θέλοντας ν’ αξιοποιήσει αυτές τις επιτυχίες, προσπάθησε να θωρακίσει την άμυνα της Θράκης, εγκαθιστώντας στρατιώτες ανάμεσα στην Κων/πολη και στη Σηλυβρία. Το μέτρο δε φαίνεται να έφερε τ’ αναμενόμενα αποτελέσματα.