4. Στην Ανατ. Στερεά και στην Εύβοια

      1. Στις αρχές Απρ. τουρκική στρατιά 2.000 αντρών υπό τους Αμπάζ πασά και Μπουστάμπεη εισέβαλε στην Ανατ. Στερεά. Ο Γκούρας στις 11/4 ανέκοψε την προέλασή τους στη Δαύλεια. Την ίδια περίοδο ένα τμήμα του στρατού του Κιουταχή εισέβαλε στην περιοχή του Μαλανδρίνου προκαλώντας καταστροφές. Τα ρουμελιώτικα στρατεύματα βρίσκονταν στην Πελοπ.. Στις 22/4 ο Σαφάκας ηττήθηκε στην Παπαδιά. Το τουρκικό τμήμα, ενισχυμένο, προχώρησε κατά των Σαλώνων.

      Οι Ρουμελιώτες της Πελοπ., επιστρέφοντας, πήγαν στο Αίγιο (Βοστίτσα τότε) για να διαπεραιωθούν στη Στερεά αλλά δε βρήκαν πλοία. Προχώρησαν με τα πόδια μέσω Κορίνθου και Λουτρακίου.

      Στις 4/11 οι Τούρκοι συνέτριψαν την ανοργάνωτη άμυνα των Γκούρα, Πανουργιά και Σκαλτσοδήμου κοντά στα Σάλωνα. Οι ΄Ελληνες, πανικόβλητοι, διασκορπίστηκαν στα γύρω βουνά και φαράγγια.

      2. Με ορμητήριο τα Σάλωνα οι Τούρκοι κατέστρεφαν την περιοχή. Θύμα τους και το Λιδωρίκι. Ανενόχλητοι, κατευθύνθηκαν στη Δεσφίνα, την έκαψαν, και μετά πήγαν στο Δίστομο. Εκεί βρέθηκαν απρόσμενα απέναντι στους Ρουμελιώτες που μόλις ήρθαν. Ο Καραϊσκάκης διέταξε επίθεση. Οι Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή.

     3. Μετά οι ΄Ελληνες έπιασαν θέσεις κοντά στα Σάλωνα. Οι τουρκικές δυνάμεις πλησίαζαν τις 9.000, ενώ οι ελληνικές τις 4.000. Επί δυο μήνες η κατάσταση έμεινε στάσιμη. Μετά: οι Κίτσος Τζαβέλλας και Καραϊσκάκης έφυγαν για τη Δυτ. Στερεά - Μεσολόγγι, οι Γκριτζιώτης και Μαυροβουνιώτης για τα Μέγαρα και την Ελευσίνα για ν’ αντιμετωπίσουν τους Τούρκους της Εύβοιας. Στο στρατόπεδο των Σαλώνων έμειναν οι Κ. Μπότσαρης, Γ. Δράκος, Γιώτης Δαγκλής, Διαμ. Ζέρβας, Γιάννης Γκούρας και Χριστ. Περραιβός με 1.500 άντρες. Αυτοί στις 17/7 αντιμετώπισαν άγρια τουρκική επίθεση, στη θέση του Προφ. Ηλία και στο μετόχι του. Οι Τούρκοι τελικά υποχώρησαν.

     Στις 17/9 οι αρχηγοί του δεινοπαθούντος στρατοπέδου των Σαλώνων ζήτησαν από την Κυβέρνηση την καταβολή των μισθών στους εγκαταλελειμμένους από 7μήνου άντρες τους και στους ιδίους. Νομίζοντας δε οι ΄Ελληνες ότι οι Τούρκοι θα παραχείμαζαν στα Σάλωνα, αποφάσισαν να κάμουν κι εκείνοι το ίδιο στο χωριό Ταξιάρχες και στα μοναστήρια Αγ. Σεραφείμ και Χόστια. Την ημέρα, όμως, που θ’ αποσύρονταν οι ΄Ελληνες στις νέες τους θέσεις άρχισαν ν’ αποχωρούν και οι Τούρκοι από τα Σάλωνα για τη Λαμία. Οι ΄Ελληνες έσπευσαν να ανακαταλάβουν τα Σάλωνα. Τους ακολούθησαν και όσοι είχαν καταφύγει στα βουνά. Μετά δυο μήνες τα ελλην. στρατεύματα διατάχθηκαν να πάνε στο Μεσολόγγι. Στην Αν. Στερεά έμεινε μόνο ο Γ. Δράκος με λίγες δυνάμεις.